Ocena brak

Pokolenia jako makrostruktury

Autor /Abel Dodano /15.09.2011

Problematykę tą przedstawiali m.in. Manheim oraz Ossowska. Comte w XIX wieku wiązał proces rozwoju społecznego z wymianą pokoleń (około 30-letni okres aktywności życiowej) – po pokoleniu ojców, następuje pokolenie synów. Simmel twierdził, że solidarność oparta na podstwach przynależności wiekowej stanowi podstwaę zachowania spójności społecznej (podziały na pokolenia są ważniejsze niż podziały polityczne czy klasowe). Ortega-y-gasset wyróżniał w każdym społeczeństwie 4 pokolenia:

  • pokolenie odchodzące, utożsamiane z istniejącym stanem rzeczu

  • pokolenie sprawujące władzę – uzurpuje sobie prawo do wpływania do rzeczywistości

  • pokolenie kontestatorów – poszukuje dla siebie miejsca, wstępuje w obieg wymiany właddzy

  • pokolenie młodych – poszukuje własnej tożsamości, mające pretensje do otaczającej formy społ. przekonanie że wszyscy ludzie należą do jakiegoś pokolenia.

W socjologii jednak dominuje koncepcja, że nie wszystkim rocznikom dane jest uczestniczyć w jakimś pokoleniu.

Manheim wyróżnił 3 warstwy problemowe w pokoleniu:

  • kwestia pokoleniowej lokalizacji (przynależność do grupy wiekowej i związana z nią wspólnota doświadczeń) – pokolenie ma tu wiele wspólnego z klasą społeczną

  • pokolenie jako aktualność (pokolenie jako aktor społeczny który pokazuje swój potencjał w rzeczywistych sytuacjach i konfliktach społecznych)

  • pokolenie jako jednostka życia społecznego – wszystkie podmioty, które podzielają obowiązujące postawy

Podobne prace

Do góry