Ocena brak

POKÓJ, BEZPIECZEŃSTWO NA ŚWIECIE

Autor /adas Dodano /29.03.2011

W potocznym rozumieniu pokój jest przeciwieństwem wojny. Tam gdzie nie ma wojny , panuje pokój. Tam gdzie kończy się wojna zaczyna się pokój. W takim toku rozumowania pokój jest stanem normalnym między ludźmi i narodami, a wojna stanem chorobliwym i nienaturalnym. Pokój nastaje z chwilą zakończenia wojny, jest ustanawiany i normowany przez traktat pokojowy zawarty między wojującymi stronami. W zasadzie przywraca on przerwane przez wojnę stosunki panujące uprzednio między państwami ( tzw. ius postlimini ).

Zawarcie pokoju przebudowuje stos. międzyn. wprowadzając nowe zasady i reguły postępowania oraz dokonuje zmian terytorialnych i linii granicznych.W myśli starożytnej dominowało przekonanie , że wojny prowadzone są dla pokoju. Takie podejście znajdowało swe najpełniejsze odbicie w znanej i powtarzanej paremii rzymskiej : si vis pacempara bellum ( jeżeli chcesz pokoju szykuj się do wojny ).W nowym ujęciu brzmi ona następująco : si vis pacem para pacem ( jeżeli chcesz pokoju, przygotowuj pokuj ).Mimo powszechnego i narastającego zainteresowania problematyką pokojową, nie udało się skonsultować ani jednej, nie będącej przedmiotem dyskusji i kontrowersji definicji pokoju.

Nie ma również normy prawa międzyn. zawierającego taką definicję. Współcześnie zagadnienia wojny i pokoju znajdują się w polu zainteresowania i są przedmiotem badań naukowych prowadzonych przez dwie główne orientacje metodologiczne : ,,polemologię" i ,,peace research". Polemologia jest nauką o pokoju oraz drogach ośrodkach budowy światowego społ. pokojowego. Dyrektywą badawczą tej orientacji ,, od poznania wojny do poznania natury pokoju" wypracowana została przez Gastona Bouthoula, dyrektora pierwszego na świecie instytutu polemologicznego, utworzonego w Paryżu w 1945.Polemolodzy zakładają, że drogą do nauki o pokoju jest poznanie anatomii wojny. Badając źródła i prawidłowości wojen, można ustalić warunki tworzenia pokoju.

Nie można likwidować skutków, nie znosząc ich przyczyn ( polemologia ) albo, że nak]leży przede wszystkim ustalić warunki i konieczność pokoju, wskazując na czynniki wojennotwórczym w celu ich wyeliminowania ( peace research ) . W sensie ogólnospoł. pokój jest wartością uniwersalną, pewnym trudnym do bliższego określenia ideałem, do którego dąży ludzkość. Zazwyczaj przydaje się mu najwyższy wymiar humanitarny. Jest to zespół wartości teoretycznych i normatywnych.Pierwszą org. międzyn. powołaną dla zapewnienia pokoju i bezpieczeństwa międzyn. była Liga Narodów, która nie spełniła zakładanych celów. Następnie powołano ONZ, której członkowie zobowiązali się utrzymywać pokój i bezpieczeństwo, stosując skutecznie środki zbiorowe dla zapobiegania zagrożeniom pokoju i ich usuwania, tłumienia aktów agresji i innych naruszeń pokoju- na drodze pokojowej, według zasad sprawiedliwości i prawa międzyn.

Uniwersalny system ONZ uzupełniają systemy org. regionalnych zgodnie z art. 52 Karty NZ. Ich zadaniem jest m.in. podejmowanie wysiłków w celu załatwienia spraw dotyczących utrzymania międzyn. pokoju i bezpieczeństwa. Są to: Liga Państw Arabskich, Organizacja Państw Amerykańskich i Organizacja Jedności Afrykańskiej. Dnia 1.01.1995 Konferencja Bezpieczeństwa Wspólnoty w Europie przekształciła się w Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie i rozumieniu Karty NZ jest org. regionalną mającą na celu utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa międzynBezpieczeństwo-stan wolny od groźby napaści zewnętrznej lub co najmniej zdolności jej odparcia albo jako wolność od interwencji czy nacisków zewnętrznych- Janusz Symonides. Na pojęcie bezpieczeństwa składają się dziś obok aspektów wojskowych i politycznych czynniki gosp. i technologiczne , zasoby surowcowe oraz polityka w zakresie ekologii, demografii, spraw społecznych i humanitarnych.

W obecnym rozumieniu bezpieczeństwo obejmuje ponadto sprawy dotyczące zachowania narodowej tożsamości i zapewnienia właściwego udziału w rozwoju cywilizacyjnym świata. Mieści się w nim również poszanowanie podst. praw i swobód obywatelskich.Bezpieczeństwo międzyn. kształtowało się zależnie od warunków panujących na arenie międzyn. Państwa dążąc do utrzymani i umocnienia swojego bezpieczeństwa korzystają z różnych środków i metod. R. Vukadinović uważa, że państwa mają 5 możliwości takich działań:

1. Utrzymywać siły zbrojne nie wiążąc się sojuszem z innymi państwami

2. uczestniczyć w sojuszach wymierzonych przeciwko wspólnemu nieprzyjacielowi i dążąc do utworzenia równowagi sił.

3. Tworzyć system bezpieczeństwa zbiorowego

4. Utrzymywać bezpieczeństwo w ramach szerszego imperium światowego opartego na ich zdecydowanej przewadze nad innymi państwami np. Pax Romana

5. Dążyć do utworzenia ponad narodowej struktury państwa światowego

Zapewnienie bezpieczeństwa jest podstawowym zadaniem wynikającym z założeń strategicznych polityki zagranicznej. W dążeniu do tego celu państwa umacniają własne siły zbrojne i rozbudowują potencjał militarny, lub poszukują partnera do sojuszu wojskowo- politycznego Sojusz jest związkiem min. 2 państw utworzonym dla osiągnięcia określonych celów, skonstruowany na podst. umowy międzyn. Wyróżniamy sojusze : obronne, ofensywne i mieszane. Jednym ze środków umacniania bezpieczeństwa jest neutralność trwała. Neutralność trwała występuje gdy państwo przyjęło na siebie zobowiązanie nie uczestniczenia nigdy w żadnej wojnie, uzyskując od innych państw zobowiązanie do nie prowadzenia przeciwko niemu działań wojennych.

Do obowiązków państw trwale neutralnych należą :

1. Nie uczestniczenie w jakichkolwiek wojnach między innymi państwami

2. Nie zaciąganie żadnych zobowiązań, które mogły by uwikłać je w wojnę

3. Obrona zbrojna własnego terytorium przed atakiem obcego państwa.

Przykładem trwałej neutralności jest Status Szwajcarii oraz Austrii. Szwajcaria od 20.11.1815 ,Austria od 15.05.1955

Podobne prace

Do góry