Ocena brak

Pojęcie urlopu wypoczynkowego. Nabycie prawa do urlopu

Autor /Achacy Dodano /05.12.2011

Urlop wypoczynkowy jest uzupełnieniem wypoczynku dobowego i tygodniowego, niezbędnym do regeneracji sił pracownika, przysługującym mu po określonym okresie pracy.

Urlopy wypoczynkowe są powszechnym, podmiotowym prawem pracowników o charakterze osobistym zagwarantowanym prawem, którego nie może się on zrzec.

Na gruncie polskiego prawa pracy przez urlopy wypoczynkowe rozumie się nieprzerwany okres płatnego zwolnienia od pracy przeznaczonego na odpoczynek przysługujący pracownikowi po ustalonym okresie pracy w wymiarze przewidzianym ustawowo. Zawsze ma charakter odpłatny.

Urlopy podstawoweprzysługujące wszystkim pracownikom po ustalonym okresie zatrudnienia

Urlopy dodatkoweprzysługują niektórym grupom pracowników zatrudnionych w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia.

Urlopy cząstkowe – przyznawane proporcjonalnie do liczby przepracowanych miesięcy – pracownicy sezonowi.

Nabycie prawa do urlopu.

Uwarunkowane jest osiągnięciem przez pracownika odpowiedniego stażu pracy.

Do stażu pracy warunkującego nabycie prawa do podstawowego urlopu i jego wymiar u danego pracodawcy wlicza się wszystkie okresy poprzedniego zatrudnienia bez względu na formę rozwiązania stosunku pracy i przerwy w zatrudnieniach.

Nabycie prawa do urlopu dodatkowego uzależnione jest od osiągnięcia stażu określonej pracy, wykonywanej w warunkach uznawanych za uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia.

Do stażu pracy zaliczane są okresy, w których pracownik rzeczywiście był zatrudniony i świadczył pracę - bez przerw w pracy, urlopów bezpłatnych.

Prawo do pierwszego w życiu urlopu wypoczynkowego pracownik uzyskuje z upływem 6 miesięcy pracy w wymiarze połowy przysługującego mu wymiaru urlopu, który będzie przysługiwał mu po przepracowaniu roku.

Prawo do kolejnych urlopów pracownik uzyskuje z początkiem każdego roku kalendarzowego w pełnym przysługującym mu wymiarze.

Wymiar urlopu pracownika zależy od stażu jego pracy i wynosi on:

18 dni roboczych – po roku pracy

20 dni roboczych - po 6 latach pracy

26 dni roboczych po 10 latach pracy.

Jeśli pracownik był zatrudniony u kilku pracodawców w roku kalendarzowym przysługuje mu urlop proporcjonalnie do okresu zatrudnienia u każdego z nich, nie więcej jednak niż w pełnym przysługującym mu wymiarze.

Zasadę proporcjonalności urlopu stosuje się również do pracowników powracających z urlopów wychowawczych, bezpłatnych, odbywania zasadniczej służby wojskowej, tymczasowego aresztowania, odbywania kary pozbawienia wolności, nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy.

Jeżeli pracownik u dotychczasowego pracodawcy wykorzystał więcej urlopu niż by to wynikało z zasady proporcjonalności, u kolejnego pracodawcy przysługuje mu urlop w wymiarze odpowiednio niższym, uwzględniającym urlop wykorzystany już u poprzedniego pracodawcy.

Jeżeli wykorzystał całość urlopu za dany rok kalendarzowy, u kolejnego pracodawcy urlop już mu nie przysługuje.

Podobne prace

Do góry