Ocena brak

POJĘCIE SPADKU

Autor /Pompejusz Dodano /21.11.2011

Spadek czyli sukcesja mógł być uniwersalny lub syngularny a był to ogół cywilno-majątkowych praw i obowiązków zmarłego przechodzących w drodze dziedziczenia na spadkobierców. Można więc stwierdzić że spadkobranie jest to wejście w ogół praw które posiadał zmarły. Dziedzicem mógł być tylko ten kto miał testimenti factio pasiva.

Spadkobranie jest wejściem w ogół praw, które posiadał zmarły. Od czasów najdawniej­szych rzymskie prawo spadkowe hołdowało zasadzie sukcesji uniwersalnej, tzn. dziedzic/dziedzice wstępowali w ogół stosunków prawno ­majątkowych po zmarłym, z mocy jednorazowego aktu, jakim było spadkobra­nie. Spadkobierca stawał się przez to kontynuatorem osobowości prawnej zmarłego. W związku z tym zarówno prawa, jak i obowiązki zmarłego przechodziły na dziedzica (odpowiadał on za długi spadkowe majątkiem odziedziczonym oraz własnym). Były jednak pewne prawa, również o charakterze majątkowym, które do spadku, nie wchodziły, np. służebności osobiste, zobowiązania spadkodawcy do uiszczenia kary z tytułu popełnionego przestępstwa.

Dziedzicem mógł stać się tylko ten, kto zostanie powołany do spadku i spadek ten nabędzie. Powołany stawał się dziedzicem dopiero w momencie nabycia spadku (występowały jednak od tej zasady wyjątki). Prawo rzymskie znało trzy sposoby powołania do spadku: testamentowe, beztestamentowe i przeciwtestamentowe. Pierwsze opierało się na woli spadkodawcy, a podstawą dwóch ostatnich były przepisy prawa.

Podobne prace

Do góry