Ocena brak

Pojęcie równowagi i nierównowagi bilansu płatniczego

Autor /Zachary Dodano /05.01.2012

Bilans płatniczy jest uważany za zrównoważony gdy nie występują transakcje wyrównawcze, których celem jest zrównoważenie bilansu płatniczego (np. celowe zaciąganie kredytu w warunkach deficytu handlowego lub deficytu obrotów bieżących ). Z równowaga bilansu mamy do czynienia gdy równoważą się transakcje autonomiczne, czyli obroty towarowe i usługowe, bilans procentów i dywidend oraz pozostałe pozycje obrotów bieżących, a więc przepływy nie rekompensowane oraz wydatki rządowe. Do operacji autonomicznych zalicza się też przepływ kapitałów długoterminowych w formie pożyczek.

Jako transakcje wyrównawcze należy traktować wszelkie ruchy kapitałów krótkoterminowych prowadzące do zmian krótkoterminowego zadłużenia kraju wobec zagranicznych organów oficjalnych i międzynarodowych organizacji finansowych oraz przepływy złota monetarnego i dewiz.

Równowaga rzeczywista ma miejsce gdy należności i zobowiązania z tytułu rozwagi działalności gospodarczej są podejmowane bez ograniczeń i nie towarzyszą im utrzymujące się przez dłuższy czas nadwyżka ani deficyt należności i zobowiązań.

Równowaga pozorna ma miejsce, gdy równowaga transakcji autonomicznych jest osiągana wskutek restrykcyjnej polityki ekonomicznej.

Nierównowaga – sytuacja odwrotna.

Przyczyny nierównowagi: wielkości PKB (oddziaływanie na saldo bilansu handlowego, niekiedy też na saldo bilansu obrotów bieżących), terms of trade ( wpływ na saldo bilansu handlowego- poprawa terms of trade sprzyja poprawie salda bilansu), kurs walutowy ( dewaluacja waluty krajowej, względem zagranicznych powoduje wzrost exportu, spadek importu i prowadzi do poprawy salda bilansu handlowego. Rewaluacja waluty rodzi odwrotne konsekwencje.

Podobne prace

Do góry