Ocena brak

Pojęcie pola fenomenologicznego i jego składowe w interpretacji C. Rogersa

Autor /Poldek Dodano /05.07.2011

Pole fenomenologiczne

Stanowi indywidualny układ odniesienia, znany jedynie samej jednostce. Jest to doświadczenie obejmujące to, co się dzieje w obrębie organizmu, potencjalnie dostępne świadomości. Od pola fenomenologicznego (rzeczywistości subiektywnej) uzależnione jest zachowanie człowieka.

Osobowość wg Rogersa składa się z dwóch elementów. Są to: organizm i self (ja).

1. Organizm

Jest ujęty fenomenologicznie, a nie biologicznie. Jest siedliskiem wszelkich doświadczeń. Doświadczenia te są skomasowane na różnych poziomach (ciała, doznań, przeżyć) - od urodzenia do śmierci. Każde doświadczenie jest potencjalnie dostępne świadomości człowieka. Całość tego doświadczenia to właśnie pole fenomenologiczne. W polu fenomenologicznym kursuje świadomość; w zależności od tego, jakie jest to pole fenomenologiczne taka jest świadomość. Pole fenomenologiczne jest ciągłym punktem odniesienia. Pole z aktualnym otoczeniem tworzy całość. Aktualnie oddziałujące otoczenie może na to pole wpływać - uzupełniać je, modyfikować. Fakt doświadczenia jest dostępny świadomości. Ale nie oznacza to, że pole fenomenologiczne równa się polu świadomości. Możemy mieć takie doświadczenia, które nie są w danej chwili dostępne świadomości. Fakt, że doświadczenie jest dostępne oznacza, że do świadczenie jest dobrze symbolizowane.

Pole fenomenologiczne obejmuje doświadczenia symbolizowane i niesymbolizowane:

a) d. symbolizowane - możemy je sobie uzmysłowić, nazwać, określić; jest dostępne świadomości

b) d. niesymbolizowane - mogą mieć wpływ na nasze zachowanie, mają charakter podprogowy (czyli wpływ pośredni na nasze zachowanie); są to doświadczenia, których nie zawsze jesteśmy świadomi

2. Ja (obraz-ja; self-concept)

Jest to część pola fenomenologicznego, która stopniowo wyodrębnia się z całości. „Ja” różnicuje się na 2 układy:

- ja realne (tak jak siebie widzę)

- ja idealne (taki, jaki chcę być)

pomiędzy ja a organizmem może dojść do niezgodności, która prowadzi do powstawania poczucia zagrożenia i niepokoju. Osoba o takiej niezgodności zachowuje się obronnie, jej sposób myślenia jest zawężony i sztywny.

Podobne prace

Do góry