Ocena brak

Pojęcie i strukturalne składniki osobowość wg H. S. Sullivana

Autor /Poldek Dodano /05.07.2011

Osobowość jest wg niego bytem hipotetycznym, którego nie można obserwować w oderwaniu od sytuacji interpersonalnych. Osobowość przejawia się tylko wtedy, gdy dana osoba zachowuje się w jakiś sposób w stosunku do innej lub innych osób. I osoby te, nie muszą być obecne, a nawet mogą być postaciami urojonymi czy nieistniejącymi. Sullivan stwierdza, że osobowość stanowi ośrodek różnych procesów, które zachodzą w wielu polach interpersonalnych.

Strukturalnymi składnikami osobowości są:

- dynamizmy

- personifikacje

- procesy poznawcze

Dynamizm jest to względnie stały wzorzec transformacji energii. Transformacja ta jest wszelką formą zachowania, które może być jawne i zewnętrzne (np. mówienie), lub wewnętrzne i ukryte (np. myślenie). Ponieważ dynamizm jest takim wzorcem zachowania. Który trwa i powtarza się, dlatego jest on mniej więcej tym samym co nawyk. Każda nawykowa reakcja wobec jednego lub wielu ludzi ( w postaci uczucia, postawy czy zewnętrznego działania), stanowi dynamizm. Większość dynamizmów służy zaspokajaniu podstawowych potrzeb.

Ważnym dynamizmem rozwijającym się w wyniku lęku, jest

self- system, system jaźni- sankcjonuje on pewne formy zachowania (“dobre ja”) a zabrania innych form (“złe ja”). Na system jaźni składają się różne rodzaje środków ochronnych, stosowanych przez ludzi, w celu uniknięcia lub zminimalizowania rzeczywistego bądź potencjalnego lęku.

Personifikacje – jest to wyobrażenie jakie dana jednostka ma o sobie lub o kimś innym. Jest to zespół uczuć, postaw, przekonań, których źródłem są doświadczenia związane a zaspokajaniem potrzeb i z lękiem. Np. niemowlę tworzy personifikację dobrej matki, w wyniku tego, że matka karmi je opiekuje się nim. Personifikacje są nasycone subiektywizmem. Jeżeli te personifikacje są nie poprawne to człowiek może zniekształcać rzeczywistość.

Procesy poznawcze – wg Sullivana są trzy rodzaje doświadczeń:

- prototaktyczne

- parataktyczne

- syntaktyczne

Prototaktyczne jest to rejestracja różnych pobudzeń płynących z organizmu (noworodki, niemowlaki). Stanowi on niezbędny warunek wstępny pojawienia się dwóch pozostałych typów.

Parataktyczny typ myślenia polega na szukaniu związków przyczynowo-skutkowych. Jest to dostrzeganie związków przyczynowych między zdarzeniami, które występują w tym samym mniej więcej czasie, ale nie są logicznie ze sobą związane. Przykładem takiego myślenia są przesądy (jeżeli czarny kot przebiegnie przez drogę to coś tam.....).

Syntaktyczne, jest najwyższym typem myślenia, i są to procesy związane z mową. Synaktyczny typ myślenia umożliwia logiczne uporządkowanie doświadczeń i pozwala ludziom porozumiewać się między sobą.

Do góry