Ocena brak

Pojęcie i struktura stosunku cywilnoprawnego

Autor /patrycja Dodano /28.03.2011

 

PC zajmuje się tylko stosunkami cywilnoprawnymi. Są to stosunki między autonomicznymi

podmiotami. Autonomiczność ta wyraża się przede wszystkim w:

a. braku władczego podporządkowania jednego podmiotu drugiemu podmiotowi; cechą

stosunku cywilnoprawnego jest brak prawnej kompetencji organu publicznego do

jednostronnego kształtowania sytuacji prawnej drugiego podmiotu stosunku

prawnego, a tym samym do ingerowania w jego sferę prawną.

b. Relacje między podmiotami kształtują one same (swoboda ta nie jest nieograniczona –

wyznacza ją autonomiczność sfery prawnej 2 podmiotu)

c. Równorzędna pozycja prawna (nie chodzi tu o równorzędność ekonomiczną), wyraża

się w tym, że jedna strona nie może narzucić stosunku prawnego innej stronie

d. Sposób rozstrzygania sporów i stosowania sankcji – spory są rozstrzygane przez

niezależne od stron, działające z ich inicjatywy i w zakresie przez nie wskazanym,

sądy państwowe lub powołane przez same strony – sądy polubowne. Także egzekucja

toczy się z inicjatywy i w sposób oznaczony przez zainteresowany podmiot.

e. Ekwiwalentność ich świadczeń

Struktura stosunku cywilnoprawnego

Składa się z 3 podstawowych elementów:

1) podmiotów stosunku cywilnoprawnego – które są uformowane w 2 strony stosunku

cywilnoprawnego (wielostronne i jednostronne). KC mówi, że podmiotami stosunku

mogą być tylko osoby fizyczne i osoby prawne (podział dychotomiczny)

2) treść stosunku – to prawa i obowiązki podmiotów

3) przedmioty stosunku – to obiekty, których dotyczą te prawa i obowiązki, najczęściej

AUTONOMICZNOŚĆ

Brak władczego

podporządkowania

Rozstrzyganie

sporów, sankcje

Kształtowanie

relacji

Równorzędna

pozycja

Ekwiwalentność

świadczeń

Podobne prace

Do góry