Ocena brak

Pojęcie i cechy szczególne dysfunkcjonalności

Autor /bob Dodano /12.04.2011

Przejawy dysfunkcjonalności kultury prawnejprzejawiają się w rozlicznych rozbieżnościach (asymetrii) między prawem pozytywnym a prawem intuicyjnym. Jeśli prawo pozytywne nie pełni funkcji, do których w odczuciu społecznym jest| powołane (tzn., jeśli pozostaje niezgodne ze społecznym poczuciem sprawiedliwości), to nie harmonizuje stosunków społecznych, lecz je antagonizuje.Prawo pozytywne, które zawiera w swej treści liczne,

• wadliwości formalne i merytoryczne,

• które nie jest sprawnym regulatorem funkcjonowania układów instytucjonalnych,

• nie chroni podstawowych swobód i wolności obywatelskich,

• nie wychowuje i nie wzbudza motywacji do zachowań prospołecznych,

jest katalizatorem wielu napięć i konfliktów. Takie wadliwe — w skali makrostruktur, to jest stosunków instytucjonalnych, oraz na poziomie mikrostruktur, to jest stosunków interpersonalnych — prawo pozytywne może być doraźnie eufunkcjonalne dla pewnych grup, elit czy lobbies, na przykład dla politycznego centrum decyzyjnego, jednakże stabilizując niesprawne struktury władzy staje się z czasem czynnikiem kryzysogennym w wymiarze globalnym.Analiza dysfunkcjonalności kultury prawnej skupia uwagę na takich lub innych odchyleniach prawnego systemu normatywnego od wzorców „dobrego" porządku prawnego — skutecznego instrumentu tworzenia i utrwalania policentrycznego ładu społecznego

Podobne prace

Do góry