Ocena brak

POGLĄDY THOMASA GORDONA - Mity dotyczące dzieci i wychowawców

Autor /Wasyl Dodano /06.09.2011

Nie jest już prawdą to, że dziecko:

  • nie jest jeszcze pełnowartościowym człowiekiem (ono nim jest, a relacje między rodzicami i dziećmi należy rozpatrywać na równi z pozostałymi stosunkami międzyludzkimi);

  • jest złe z natury więc trzeba je dyscyplinować stosując wobec niego surowe kary cielesne (dziecko z natury jest dobre, w więc wychowywać je należy zgodnie z nauką Chrystusa, opierając się na przykazaniu miłości);

  • jest własnością rodziców, ich kontynuacją (rodzice nie powinni porównywać swojego dziecka do żadnych wzorców, powinni szanować i akceptować jego indywidualność);

  • chce, by dorośli wyznaczali mu granice zachowań (dziecko potrzebuje informacji o odczuciach rodziców, związanych z różnymi jego zachowaniami, aby samo mogło modyfikować swoje zachowania);

  • bunt okresu dorastania jest zjawiskiem naturalnym (dziecko buntuje się przeciwko destrukcyjnym metodom wychowawczym rodziców, a nie przeciwko nim samym).

Mity dotyczą także wychowawców, zdaniem Gordona odnoszą się one do następujących kwestii.

Nie jest już prawdą to, że wychowawcy:

  • muszą być czymś więcej niż zwykłymi ludźmi i mają w związku z tym obowiązek być czymś lepszym niż tylko ludzie (są oni jednak prawdziwymi ludźmi z ludzkimi wadami, ograniczeniami, prawdziwymi uczuciami);

  • muszą być konsekwentni (różnorodność sytuacji z jakim spotyka się człowiek w zasadzie uniemożliwia mu bycie zawsze konsekwentnym, niemożliwym jest posiadanie niezmiennych uczuć);

  • muszą stanowić „zwarty front” w wychowaniu (każdy z rodziców, wychowawców ma prawo do reagowania we własny sposób na zachowanie dzieci);

  • muszą zawsze akceptować dziecko (można bez używania przemocy pokazać dziecku, jakich jego zachowań nie jest się w stanie zaakceptować, ale tak by nie odebrało tego jako odrzucanie jego osoby);

  • muszą zwyciężać, gdyż w przeciwnym przypadku zostaną pokonani oraz mają prawo narzucać dzieciom swoją wolę i rozwiązania (używając zakazów i kar powodują sytuację, w której to dzieci przegrywają, a taka sytuacja nie powinna mieć miejsca, w procesie wychowania nie ma zwycięzców i pokonanych);

  • muszą przekazywać dzieciom swoją hierarchię wartości (problemy dotyczące wartości, upodobań, osobistych przekonań nie nadają się do rozwiązywania w sposób autorytarny; wychowawcy mogą przekazywać dzieciom swoje przekonania dotyczące wartości, wyznając i realizując je we własnym życiu, co jest najlepszą drogą do skutecznego zarażania nimi dzieci);

  • są odpowiedzialni za przekazywanie kultury (wychowawcy powinni wprowadzać dzieci w świat kultury, pokazywać im jej wzory i dziedzictwo oraz wyjaśniać źródła norm);

  • powinni używać w stosunku do dzieci swojej władzy i autorytetu (dzieci mają wtedy poczuci przedmiotowości i braku realnego wpływu na swoje życie, mogą więc reagować przejawiając taki uczucia i zachowania jak: bunt, upór, przekora, gniew, agresja, oszukiwanie, organizowanie się przeciwko wychowawcom, wycofywanie się itp.).

Podobne prace

Do góry