Ocena brak

Poezja wobec rewolucji - Czekając na rewolucję światową

Autor /Edek55 Dodano /29.04.2011

Polska Partia Komunistyczna miała program jawnie proradziecki. Polska liryka rewolucyj-na – nie. W dorobku naszych poetów z lat 1918 – 1939 znajdujemy nikłą ilość wierszy sła-wiących rewolucję bolszewicką, niewiele znaczących dzieł sławiących ZSRR. Magnitogorskalbo rozmowa z Janem Broniewskiego należy pod tym względem do wyjątków.

Jeżeli poja-wiły się obrazy poetyckie oddające hołd „odwadze Lenina” (słowa jednego z bohaterówPrzedwiośnia Żeromskiego), to były to głównie przekłady wierszy autorów rosyjskich. (Naj-głośniejszy: Lewą marsz Majakowskiego w tłumaczeniu Słonimskiego.)systemu, w którym władzę przejmie proletariat. Kto nie pójdzie razem z nim, ten wylądujena śmietniku historii.Ci, którzy znali realia radzieckie, szukali wyjaśnień w omylności historii. Być może, mó-wili, leninizmstalinizm to poronione warianty marksizmu, lecz wykoślawienia jakiejś ideinie świadczą o tym, iż wszystkie jej urzeczywistnienia muszą być złe.

Cóż z tego, pytano, żedawne imperium carskie, zacofane ekonomicznie bez tradycji demokratycznych, nie potrafi zdobyć się na komunizm z ludzką twarzą? Może rewolucja obdaruje ludzi szczęśliwością naWęgrzech, w Niemczech, w Chinach, w Polsce...Czekano na rewolucję światową. Pisano o niej wiersze.

Podobne prace

Do góry