Ocena brak

Poezja wobec katastrofy - Katastrofizm radosny

Autor /Wincent Dodano /29.04.2011

Reguła solidarności była z premedytacją łamana przez tych poetów, którzy akceptowalikatastroficzną diagnozę (wierzyli w nieuchronną zagładę dotychczasowej struktury świata),przemawiali językiem katastroficznych wizji, ale uważali, że stary świat powinien zginąć,byli po stronie tych, którzy przeprowadzą ostatecznie dzieło zniszczenia i ustanowią nowyład.Uchylenie reguły solidarności (przy zachowaniu trzech pozostałych) każe wyróżnić prze-korną odmianę katastrofizmu, którą nazywam „katastrofizmem radosnym”.

Czy można ak-ceptować katastrofę? Tak, pod warunkiem, że dostrzega się w niej sens rewolucyjny. Nie na-leży się przeto dziwić, iż z „katastrofizmem radosnym” spotkamy się czytając liryki i po-ematy prozą Przybosia – pomieszczone w jego ostatnim tomie przedwojennym.

Podobne prace

Do góry