Ocena brak

Poezja filozoficzna - Nie współczesność: wieczność!

Autor /Edek55 Dodano /29.04.2011

Leśmian także stawiał znak równości między „być” i „być postrzeganym”. Ale na pytanie„przez kogo?” odpowiadał inaczej niż autorka Granicy. Zdaniem poety codzienność nie jest w stanie nas ocenić, gdyż roi się od pozorów i banałów. To, co o człowieku mówią inni, bywazawistne, naiwne, stronnicze, tak czy inaczej powierzchowne.Ponury obraz Polski lat trzydziestych wyłania się z wiersza Leśmiana Pejzaż współczesny.

Czym jest współczesność?Bełkotem wróżek, pustosłowiem odczytów na tematy gospodar-cze, kabotyńskim cynizmem prominentów władzy, niepowagą kabaretowej rozrywki, bandy-tyzmem bojówek nacjonalistycznych, grozą odczłowieczonej erotyki w nędzy piwnicznychizb, wreszcie bezradnością poetów uganiających się za „znikłą metaforą”. Nie ma miejsca dlapytań o sens istnienia.

Słowo się nie spokrewnią z pozasłownym trwaniem –

Porównanie się stało tylko – porównaniem.

Skąpiąc niebu pośmiertnej w głębi jezior maski,

Chce życie w rodzajowe pokurczyć obrazki.

Czym dla Nałkowskiej byli „inni ludzie”, tym dla Leśmiana stała się przyroda. W cytowa-nym wyżej czterowierszu z  Pejzażu współczesnego obszar wartości akceptowanych przezpoetę wyznacza przestrzeń między niebem a głębiami jezior, pozasłowne trwanie świata, czylito wszystko, co wymykając się aktualności społecznej, spełnia się w nieskończoności Natury.Tak więc możemy powiedzieć, iż w poezji Leśmiana przyroda występuje „zamiast” społe-czeństwa.

Podobne prace

Do góry