Ocena brak

Poezja filozoficzna - ...I przeciw rytmowi

Autor /Edek55 Dodano /29.04.2011

Praktyka pisarska Leśmiana świadczy o tym, że i on uświadamiał sobie niebezpieczeństwomonotonii, jaką niosą rytmy klasyczne. Powtarzalności przebiegów rytmicznych przeciwsta-wiał – w planie obrazowym – zaskoczenie, które czyniło tekst powiadomieniem nieprzewi-dywalnym. Oto początek wiersza  Z lat dziecięcych – pozbawiony jakichkolwiek środkówekspresji, napisany polszczyzną potoczną:

Przypominam – wszystkiego przypomnieć nie zdołam:

Trawa... Za trawą (...)

Co może być za trawą? Ukołysany miarowością rytmu (jakże swojskiego trzynastozgło-skowca), oswojony potocznością opowieści czytelnik może spodziewać się, że za trawą bę-dzie zboże, wiatrak, strumień, drzewo...

A tu nagle: „Za trawą – wszechświat...”. Gwałtownazmiana perspektywy staje się wstrząsem zmuszającym do  l e k t u r y  c z u j n e j  i  n i e u fn e j. A nieufność to warunek pierwszy wszelkiej filozofii.

Podobne prace

Do góry