Ocena brak

Poezja filozoficzna - Baśń niedydaktyczna

Autor /Edek55 Dodano /29.04.2011

Leśmian korzysta z elementów baśni, ale w poezji nie jest baśniopisarzem. Z baśni rodemsą jego bohaterowie: przebrzydłe zmory (Dusiołek), księżycowi poeci (Srebroń), mściwe na-rzędzie (piła), ożywione zabawki (lalka), zalotne krajobrazy (łąka), zbuntowane przeciwczłowiekowi części jego ciała (garb), oznaki życia (głos), tragiczne bezkresy (otchłań).

Natym tle nie dziwią sytuacje i osoby rodem z mitologii (Akteon), z klasyki baśniowej (Kopciu-szek, Śpiąca Królewna), z folkloru rodzimego (skrzeble) i egzotycznego (bóg indyjski Indra zballady Dżananda). Nie znajdziemy tu jednak baśniowej moralistyki. Dobro nie wygrywa, Złonie zostaje potępione.Tak więc ballada Kopciuszek Leśmiana wcale nie jest – powtórzoną wierszem – baśnią oKopciuszku. Nikt nie staje na drodze do szczęścia nędzarki marzącej o balu, nie ma mowy ozawistnych, spiskujących siostrach. Pojawia się wróżka, wyczarowuje zaprząg (z dyni prze-mienionej w kolasę, ze szczurem zamiast konia).

Kopciuszek jedzie na bal! Ale szczęśliwego zakończenia nie będzie. Kopciuszek nie dotrze do pałacu. Dokąd  zdąża? Tam, gdzie zmie-rzają bohaterowie innych opowieści Leśmiana: k u  i n n o b y t o w i. Podróż zakończy siętak, jak w Topielcu. Kopciuszek „brnie w nicość”. Nicość rozciąga się poza światem człowie-ka, a więc także poza Dobrem i Złem.

Podobne prace

Do góry