Ocena brak

POETA

Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012

Drażliwy ród wieszczów (poetów), łac. genus irritabile vątum,z Listów, 2,2, 102, Horacego.

Kto chce poete zrozumieć, musi udać się do jego kraju, nm. Wer den Dichter will verstehen, muss in Dichters Landegehen, motto do Dywanu Zachodu i Wschodu (Westóstlicher Divan, 1819) Goethego. Licencja poetycka, łac. licentia poetica, uznawane prawo wypowiedzi poetyckiej do odstępstw od przyjętych norm i reguł języka (gramatyki, składni, semantyki, prozodii), logiki, prawdopodobieństwa, realiów, smaku estetycznego itd.

Narożnik Poetów, ang. Poets' Corner, płd. kraniec płd. nawy poprzecznej Opactwa Westminsterskiego w Londynie, nazwany podobno po raz pierwszy Narożnikiem Poety przez Olivera Goldsmitha, gdyż mieścił grobowiec Chaucera.

Prócz grobowca Chaucera znajduje się tam grobowiec Spensera oraz groby a. pomniki takich poetów i prozaików, jak m.in. Ben Jonson, Szekspir (statua), Milton (popiersie), Samuel Butler, Gay, Addison, Goldsmith, Dryden, Dr Johnson, Sheridan, Burns, Southey, Coleridge, Campbell, Maęaulay, Longfellow, Dickens, Thackeray, Tennyson, Browning.

Oko poety, w szczytnym krążące obłędzie, / Sięga z nieba do ziemi i z ziemi do nieba, ang. Thepoet 's eye, In a finefienzy rolling, / Doth glance from heaven to earth,Jromearth to heaven, ze Snu nocy letniej, 5,1, 12, Szekspira; łac. określenie przysłowiowe furor poeticus 'szał poetycki' oznaczało natchnienie. O szczęśliwy młodzieńcze, któryś w Homerze znalazł piewcę swoich czynów! Aleksander Wielki na grobie Achillesa, ok. 331 pne.

Poeta laureatus łac. 'uwieńczony', poeta uwieńczony wieńcem wawrzynowym, laurem, wyróżnienie stosowane w kulturze antycznej i renesansowej; w Anglii oficjalny poeta nadworny, naznaczany przez króla, obowiązany dawn. do pisania ód na urodziny monarchy i z okazji ważnych wydarzeń, w zamian za 200 funtów sterlingów i beczkę hiszp. wina rocznie.

Poeta Perły, ang. Pearl Poet, anonimowy autor manuskryptu z późn. XIV w., zawierającego 4 poematy pisane aliteracyjnym wierszem w zach.-midlandzkim dialekcie śr.-ang.: Perła (zob.). Czystość, Cierpliwość oraz Sir Gawain (zob.) i Zielony Rycerz {The Pearl, Purity, Patience, Sir Gawain and the Green Knight), choć ostatni mógł być dziełem innego autora niż poprzednie trzy. Czystość i Cierpliwość są poematami dydaktycznymi opartymi na wątkach biblijnych. Poeta samijski zob. Samos. Poeta serca przydomek Franciszka Karpińskiego; por. Śpiewak Justyny.

Poeta się rodzi poetą, a nie staje się nim, łac. poeta nascitur, non fit. Poeta spod szubienicy Franęois Villon, 1431-63, pierwszy wielki poeta fr. czasów nowożytnych, włóczęga, pijak, wielokrotnie sądzony i więziony, skazany na powieszenie, a po apelacji na banicję; autor m.in. Ballady wisielców, fr. Balladę des pendus, stąd przydomek.

Poetom i malarzom wszystko wolno przysł., oparte na zdaniu ze Sztuki poetyckiej, 9, Horacego: „Malarzom i poetom zawsze przysługuje to prawo, że mogą ważyć się na wszystko"; łac. pictoribus atąue poetis ąuodlibet audendi semper fuit aeąua potestas.

Praca poety zob. Laokoon. Przeklęci poeci, fr. Les Poźtes maudits, krótkie krytyczne i biograficzne eseje Verlaine'a (1884) z licznymi cytatami, których celem było wzbudzenie zainteresowania twórczością sześciu niedocenionych, zdaniem autora, poetów; byli to: Tristan Corbiere, Marceline Desbordes-Valmore, Villiers de l'Isle-Adam, Stephane Mallarme, Arthur Rimbaud i ,;Pauvre Lelian" ('Biedny Lelian', anagram imienia i nazwiska Paul Verlaine).

Sztuka poetycka, łac. Ars poetica, nazwa nadana najdłuższemu z Listów (2, 3) Horacego (ok. r. 14 pne.) do Pizona i jego dwóch synów, zawiera rozważania filologiczne i gramatyczne nad istotą poezji, zwł. epickiej i dramatycznej, przerywane licznymi dygresjami, uwagami natury osobistej, ocenami lit. i polemikami.

Tysiąc było poetów, a jeden Wirgili z wiersza Gość w Heilsbergu, 30, Stanisława Trembeckiego; zob. Wergiliusz. U czcijcie nąj większego poetę, wł. onorate altissimo poeta (z Boskiej Komedii, Piekło, 4,80, Dantego), tj. Homera, po którym następują: Horacy, Owidiusz i Lukan.

Zbłąkani idą za poetami z Koranu, 26, 224; staroarabscy poeci uważani byli za nawiedzonych a. natchnionych przez nadziemskie potęgi lub dżinny, podobnie jak wróżbici, mieli więc wysoką pozycję i wpływ na życie plemienia. Wg Mahometa działają oni z inspiracji szatana, który przekazuje im urywki podsłuchanych rozmów między aniołami Żebrak zazdrości żebrakowi, a poeta poecie z Pracy i dni, 26, Hezjoda; autor używa określenia aojda; zob. Aojdowie.

...ludzie cisną się za złotem,

A poeta, słuchaczów próżny, gra za płotem,

Przeciwiając się Świerczom, które nad łąkami

Ciepłe lato witają głośnymi pieśniami

Jednak mam tę nadzieję, że przedsię za laty

Nie będą moje czułe nocy bez zapłaty.

J. Kochanowski, Muza, 9-14; czułe - bezsenne, nie przespane.

Podobne prace

Do góry