Ocena brak

PODZIAŁ (LOGICZNY)

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

PODZIAŁ (LOGICZNY) gr. diairesis; łc. divisio; ang. division; fr. division; nm. Einteilung

metod. Przeprowadzana w myśli opera­cja na jakimś zbiorze, zazwyczaj tożsa­mym z -^ zakresem jakiejś nazwy, polega­jąca na wyróżnieniu w nim co najmniej dwóch podzbiorów, zwanych członami podziału; także: wynik takiej operacji.

Poprawność podziału wymaga, ażeby był on:

a) rozłączny (exclusive divisioń). Wa­runek -> rozłączności sprowadza się do tego, aby dwa podzbiory będące członami podziału nie krzyżowały się ze sobą, tzn. nie miały elementów wspólnych. Na przy­kład podział książek na naukowe i niena­ukowe jest rozłączny, natomiast ich po­dział na naukowe i dowcipne nie jest roz­łączny, ponieważ istnieją książki naukowe, które są zarazem dowcipne;

b) adekwatny (inaczej: wyczerpują­cy — exhaustive division). Warunek —> ade­kwatności (3) sprowadza się do tego, aby suma podzbiorów będących członami po­działu pokrywała się ze zbiorem dzielo­nym, czyli by każdy element zbioru dzie­lonego był też elementem któregoś z czło­nów podziału. Adekwatny jest np. podział zbioru ludzi na osobniki płci męskiej i osobniki płci żeńskiej,nie byłby natomiast adekwatny podział tegoż zbioru na analfabetów i pisarzy (z pominięciem gru­py czytelników).

Gwarancją rozłączności jest stosowanie tylko jednej zasady podziału, np. dzielenie książek tylko według treści, tylko według języka itd., bez łączenia kilku względów podziału. Gwarancją adekwatności i zara­zem rozłączności jest tworzenie podziału dychotomicznego, tj. takiego, że dzieli się zbiór na pewien podzbiór i jego resztę (w terminologii logicznej: dopełnienie), np. dzieli się dychotomicznie miasta na wojewódzkie i niewojewódzkie.

 

Pozaformalne postulaty poprawnego podziału:

 

  1. dostateczna ostrość zakresów;

  2. tworzenie zakresów cząstkowych w sposób najbardziej naturalny (elementy tej samej klasy powinny posiadać jak naj­więcej cech wspólnych);

  3. dostosowanie zasady podziału do za­dań poznawczych obowiązujących w da­nej dziedzinie;

  4. ciągłość —> klasyfikacji (2) (stopnio­we przechodzenie do zakresów bardziej cząstkowych) i jej dostateczna ogólność.

Podobne prace

Do góry