Ocena brak

PODWODNE OKRĘTY

Autor /ala125 Dodano /28.02.2011

Masowo użyte po raz pierwszy w czasie 1 wojny światowej przez Niemców, okazały się groźną bro­nią: U-booty zatopiły 5531 statków państw Ententy i neutralnych o łącz­nej pojemności 12 850 814 BRT.

Od 1939 do 1945 r. okręty podwodne państw „osi" zatopiły 2828 statków alianckich i państw neutralnych o łącznym tonażu 14 678 231 BRT, co stanowiło 68% strat poniesio­nych na morzu przez żeglugę tych krajów. Głównym źródłem sukce­sów okrętów niemieckich na Atlan­tyku był dobry sprzęt, doskonała organizacja działania (*wilcze sta­da) oraz wysoki poziom wyszkole­nia załóg i dowodzenia. Alianckie okręty podwodne na wodach zacho­dnioeuropejskich zatopiły ok. 10% tonażu i 6% liczby statków państw „osi".

Działania na Morzu Śródziemnym toczyły się również głównie na li­niach komunikacyjnych, od których drożności zależało zaopatrywanie wojsk walczących w Afryce Północ­nej oraz *Malty, ale warunki nawi­gacyjne na tym akwenie mniej sprzyjały broni podwodnej. Amerykańskie okręty podwodne na Dalekim Wschodzie zadały żeglu­dze japońskiej dotkliwe straty, gdyż Japonia przez długi okres nie przy­wiązywała szczególnej wagi do ochrony szlaków komunikacyjnych i nie budowała odpowiedniej liczby jednostek eskortowych. Amerykań­skie okręty zatopiły ok. 1162 stat­ków o łącznym tonażu 4 868 633 BRT, paraliżując w końcowym okresie wojny dostawy surowców z podbitych państw na wyspy japońskie.

Konstruktorzy koncentrowali swoje wysiłki na zwiększeniu pojemności okrętów (co pozwalało zwiększyć ilość paliwa i torped), modernizo­waniu urządzeń umożliwiających przedłużenie czasu przebywania pod wodą (*chrapy) oraz wprowa­dzaniu nowych rodzajów torped. Przełomem było skonstruowanie przez Niemców okrętów typ XXI, które mogły rozwinąć pod wodą prędkość 17 węzłów i pozostawać w zanurzeniu przez 11 dni, jednak­że pierwszy okręt tego typu osiągnął gotowość bojową dopiero w marcu 1945 r. Najgroźniejszym wrogiem okrętów podwodnych były samoloty. Dyspo­nowały one urządzeniami wykrywającymi wynurzone okręty podwodne lub nakierowywane były na nie przez odpowiednio wyposażone ' własne okręty (*radar, H/D).

Ni­szczyły U-booty ogniem broni po­kładowej, bombami głębinowymi lub bombami lotniczymi (samoloty zatopiły 352 U-booty i współdziała­ły z okrętami nawodnymi przy zato­pieniu 55).

Podobne prace

Do góry