Ocena brak

Podstawy starotestamentalne chrystologii - Słowo

Autor /Zenek777 Dodano /22.04.2011

Należy przede wszystkim zauważyć, że u ludów starożytnych słowo miało znaczenie bardzo charakterystyczne. Nie było jedynie zwykłym brzmieniem dźwięku związanym z jakąś rzeczywistością, lecz raczej przyznawano mu moc działania prawie autonomicznego, trwającego ponad samo brzmienie dźwięku, w łączności z decyzją woli, przez którą zostało wypowiedziane.

W doświadczeniach wiary Izraela uzyskuje to szczególną głębię już w doświadczeniu wyjścia i przymierza. `Słowo Boże' oznacza w ST nade wszystko przykazanie, przez które Bóg objawiający się wyraża swą wolę wobec swego ludu, ludu, który Bóg wybiera sobie właśnie przez słowo przykazania. W ten sposób rozumie się całe wydarzenie na Synaju. Z `góry objawienia' pochodzą `Słowa' ( Wj 20,1; 24,3,8; 34,1) `dziesięć słów' (Wj 34,28). Te `dziesięć słów' stanowią dla Izraela niezastąpiony fundament wszystkich powinności moralnych życia i przymierza. Słowo Boże jest zatem zdolne stworzyć wolny lud, pokonując wszystkie trudności. Słowo stwarzające .......

W przepowiadaniu prorockim Słowo Boże jest tym, które usłyszane i przyjęte przez proroka, musi być głoszone. Jest to słowo, które osądza, odsłania niewierność przymierzu, przenika do głębi serca. Tam, gdzie rozlega się słowo proroka, tam działa Jahwe. Jego słowo jest inne od ludzkiego, działa ono skutecznie to, co mówi (oczyszcza i przebacza, skazuje i zbawia, niszczy i odbudowuje).

Na tym tle rozwija się refleksja mądrościowa ze swym charakterystycznym uniwersalizmem. Słowo Boże jest tym, które powołuje do istnienia cały wszechświat i panuje nad wszystkim (por. Mdr 9,1; Syr 29,17; Ps 33,6; 147,4). Trzeba tu pamiętać o funkcji, jaką przyjmuje słowo w opowiadaniach o stworzeniu: ono daje początek wszystkiemu. Słowo jest ściśle związane z Bogiem: wychodzi od Niego, objawia Jego obecność i panowanie nad całą historią.

Należy też podkreślić, że starotestamentalne pojęcie słowa sytuuje się w kontekście zdecydowanie historio - zbawczym a nie intelektualnym. Dabar Jahwe różni się w sposób zasadniczy od logos mądrości greckiej. Stawia ono na pierwszym miejscu umysł i porządek doczesny wpisujący się w wieczne stawanie się kosmosu. W Piśmie Św. Słowo Boże jest istotowo związane z historią zbawienia i pozostaje całkowicie niezrozumiałe poza nią.

Podobne prace

Do góry