Ocena brak

Podstawy starotestamentalne chrystologii - Prorocki pośrednik zbawienia

Autor /Zenek777 Dodano /22.04.2011

Trzecią kategorią biblijną jest prorocki pośrednik zbawienia. W ST znana była obok funkcji politycznej i kultowej funkcja charyzmatyczna - prorocka. Prawo prorockie (Pwt 18,9-22) jest punktem wyjścia do zrozumienia funkcji prorockiej. Mojżesz jest uznawany za prototyp prawdziwego proroka. W każdym pokoleniu Bóg powoływał proroka podobnego do Mojżesza. W ten sposób istnieje prawie nieprzerwana linia od Jozuego, poprzez Sędziów, Samuela, Eliasza, Izajasza, Jeremiasza i Jana Chrzciciela do samego Jezusa.

Szczególną rolę w tej linii pełni przepowiednia o "Słudze Jahwe" u Izajasza (Iz 42,1-9; 49,1-7; 50,4-11; 52,13-53,12). Pieśni o "Słudze Jahwe" są szczytowym przejawem starotestamentalnego oczekiwania na Mesjasza o charakterze prorockim. "Sługa Jahwe" jest typem proroka, który integruje w sobie cechy charakterystyczne dla tradycji królewskiej i kapłańskiej. Jest on pośrednikiem "par excellence".

Pod koniec ST, gdy nie było już proroków w Izraelu, ostatnie pisma kanoniczne i teksty z Qumran świadczą o oczekiwaniu na eschatologiczne odrodzenie się profetyzmu, ale również na proroka ostatnich czasów, którego często identyfikowano z Eliaszem.

Podobne prace

Do góry