Ocena brak

Podstawy starotestamentalne chrystologii - Pozostałe kategorie biblijne

Autor /Zenek777 Dodano /22.04.2011

Poza tymi trzema głównymi kategoriami biblijnymi, ST prezentuje też inne, które wyrażają charakter nieziemski, transcendentalny i niebieski pośrednika zbawienia. Zaliczyć do nich można "Anioła Jahwe", hipostazę Mądrości (Mdr 9; Prz 9). W księgach mądrościowych posiada ona cechy ludzkiego pośrednika zbawienia. Podobnie jak Słowo Boże, Mądrość jest pośrednikiem pomiędzy stworzeniem i Bogiem. Ona bowiem istnieje odwiecznie i dzieli tron z Bogiem (Mdr 9,4).

Nadzieja zbawienia odżywa w czasach machabejskich i wyraża się w pismach apokaliptycznych. Ta nadzieja ma orientację teokratyczną, a figurą pośrednika zbawienia jest Syn Człowieczy (Dn 7,13). Syn Człowieczy podobny jest do wyobrażenia Mesjasza-Króla z tą różnicą, że jest On bytem niebieskim, transcendentnym i preegzystującym; działa On w sposób nadziemski i uniwersalny.

Podsumowując można powiedzieć, że ST znał trzy typy pośrednika zbawienia: królewski miał za zadanie tak podczas wojny jak i sądu być wyzwolicielem, odkupicielem, zbawcą swoich wiernych; kapłański miał za zadanie błogosławić i wynagradzać (czynić ekspiację) za grzechy Izraela przez składanie ofiar; prorocki objawiał wolę Bożą i wstawiał się za ludem.

Te trzy funkcje NT przypisuje Chrystusowi. Widzimy więc w jakim stopniu soteriologia NT jest zakorzeniona w ST. Pluralizm osób pośredniczących w zbawieniu według ST jest przezwyciężony przez skoncentrowanie się na osobie Jezusa z Nazaretu, który integruje w sobie wszystkie typy pośredników zbawienia ST. Jezus nazywany "Synem Dawida", "Chrystusem", "Arcykapłanem", "Sługą Jahwe", "Synem Człowieczym”, drugim Mojżeszem, "Słowem" jest idealnym i totalnym pośrednikiem zbawienia: pochodzi z nieba, jest królem, kapłanem i prorokiem.

Ojciec Lagrange tak pisał na ten temat:

ST przedstawiał w różny sposób Tego, który miałby być narzędziem zbawienia w przyszłości. Najpierw to był sam Bóg. Duża ilość tekstów mówiła, że sam Bóg przyjdzie osobiście, a by zbawić swój lud. Zbawienie Izraela byłoby więc znakiem teofanii, nadzwyczajną manifestacją dobroci Bożej względem swego ludu, sprawiedliwości wobec wrogów, świętości pochłaniającej i oczyszczającej. Z drugiej strony oczekiwano króla, Syna Dawida, który zasiadł by na tronie jego ojców i obdarzył niezwykłym szczęściem swój naród. Izajasz czyni aluzję co do jego cudownego narodzenia i nadaje mu boskie imiona...

Ten sam zwój Izajasza zawiera też obraz Sługi Jahwe, który nawróci narody na wiarę Izraela i którego śmierć byłaby zbawienna dla wielu. Daniel przepowiedział, że Bóg zadziała, aby zniszczyć prześladowców. To on pokazał także byt nadnaturalny zstępujący z nieba, aby utworzyć królestwo świętych... Wydawało się, że jedna osoba nie mogła spełnić tych wszystkich warunków, albo lepiej, trzeba było do tego cudu, którego tajemnica nie została jeszcze odsłonięta .

Wydarzenie Jezusa polega na przyjściu osobistym Boga w unikalnej postaci dobroci, a jednocześnie było wypełnieniem obietnic danych Dawidowi. Jezus jest bytem nadnaturalnym Daniela, ale prawdziwym Synem człowieczym.

Powinien On królować jako potomek Dawida i jako Syn Człowieczy, ale dopiero po przejściu przez ziemię głosząc Dobrą Nowinę, po cierpieniu i śmierci podobnie jak Sługa Jahwe. Przyszedł On, aby królestwo Boże zostało uznane na ziemi, aby Bóg był lepiej kochany i by Mu lepiej służono. I to przez Jego Osobę królestwo Boże jest przywrócone nad wybranymi, ponieważ przez Jego śmierć i przez Jego łaskę wierni mają dostęp do Ojca. W ten sposób proroctwa ST okazują się rzeczywistością pełną harmonii, a ten który spełnia te proroctwa, jest tym, który otwiera przed nami przyszłe życie .

Podobne prace

Do góry