Ocena brak

Podstawy klasyfikacji zaburzeń i opóźnień w rozwoju mowy

Autor /Aro Dodano /26.07.2011

Rozwój mowy należy oceniać na tle ogólnego rozwoju psychoruchowego dziecka. Proces ten rozpoczyna się od chwili urodzenia i przechodzi przez kolejne stadia rozwojowe, które dziecko prezentuje określony poziom sprawności i umiejętności w zakresie możliwości użycia języka przez dziecko. Rozwój psychomotoryczny jest procesem, w którym motoryka i sprawności wykonawcze są ściśle powiązane z całokształtem czynności poznawczych emocjonalno-motywacyjnych. Mowa jest jedną z funkcji psychomotorycznych, dlatego dlatego jednej strony rozwój tej czynności uzależniony jest od rozwoju pozostałych czynności poznawczych i wykonawczych. W związku z tym wszelkie zaburzenia rozwoju psychoruchowego mogą doprowadzić do zaburzeń w rozwoju mowy. Norma rozwoju uważa się te osiągnięcia w zakresie poszczególnych funkcji, które stwierdza się u większości dzieci w danym wieku.

Gdy obserwujemy niewielkie odchylenia od urodzenia mówi się o różnicach indywidualnych. W wypadku, gdy określony etap rozwoju mowy dziecka nie pojawił się w czasie to jest opóźniony rozwój mowy. (okres kształtowania mowy do 3 roku życia a rozwój od 3-7). Jest przejawem dysharmonii rozwojowych, następstwem oddziaływania czynników środowiskowych, wyrazem zaburzeń sensorycznych sensorycznych poważnych zaburzeń rozwoju psychomotorycznego.

ORM- kryterium przyczynowe wg Tarnowskiego.

-jest konsekwencją różnic indywidualnych indywidualnych zakresie tępa i rytmu rozwoju psychomotorycznego lub braku dojrzałości aparatu artykulacyjnego, ogółem nie obserwujemy innych zaburzeń rozwoju dziecka, i głównym symptomem jest opóźnienie rozwoju mowy czynnej przy zachowanym rozumieniu.

-następstwo zaburzeń o określonej etiologii: zaburzenia słuchu, niepełnosprawność intelektualna, uszkodzenie ośrodkowego układu mózgowego, dysmorfie w obrębie twarzo-czaszki np. rozczep i wady zgryzu, zaburzenia psychiczne, globalne zaburzenia rozwojowe jak autyzm i MPD.

Podobne prace

Do góry