Ocena brak

Podstawowe założenia genetyki zachowania - Interakcja i korelacja genotypu i środowiska

Autor /Chuck Dodano /04.07.2011

Wpływy genetyczne są modyfikowane przez środowisko, a genotyp może być czynnikiem pośredniczącym. Interakcja i korelacja.

Interakcja genotypu i środowiska oznacza, że cześć wariancji, która może być przypisana statystycznej interakcji pomiędzy różnymi genotypami a środowiskiem. Optymalizacja rozwoju danego genotypu przez środowisko.

Korelacja genotypu i środowiska oznacza tendencje do poszukiwania środowiska odpowiadającego zdeterminowanym genetycznie cechom jednostki - korelacja pozytywna.

Korelacja ujemna występuje kiedy człowiek o niskim poziomie uwarunkowanej cechy funkcjonuje w warunkach wymagających wysokiego jej poziomu.

3 rodzaje korelacji wg. Plomina, DeFries i Leohlin:

1. Korelacja pasywna – zachodzi wtedy gdy przekazowi genetycznemu towarzyszy jednocześnie stworzenie warunków sprzyjających rozwojowi tych cech, które uwarunkowane są przekazywanymi genami. Ten typ występuje tylko między osobnikami spokrewnionymi i nie wymaga aktywnego uczestnictwa podmiotu. Wpływ na osobowość jest niewielki, ma wpływ na inteligencję.

2. Korelacja reaktywna – oznacza, że dziecko podlega wpływom środowiskowym wynikającym z reakcji ludzi na jego zachowanie zdeterminowane cechami uwarunkowanymi genetycznie.

3. Korelacja aktywna – odnosi się do wyboru przez dziecko warunków środowiskowych odpowiadających jego genotypowi.

Podobne prace

Do góry