Ocena brak

Podstawowe wiadomości o programie Excel

Autor /Liliana Dodano /26.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie pdf Podstawowe wiadomości o programie Excel

Transkrypt

Arkusz kalkulacyjny
Microsoft Excel 2000
Podstawowe wiadomości o programie

Okno programu
Na pasku menu znajdują polecenia programu, które mo na
wykonywać klikając myszą w odpowiednią opcję, a następnie w
podopcję i ewentualnie uzupełniając dane w oknie dialogowym, które
się uka e.
Najczęściej u ywane opcje menu są reprezentowane przez
ikony na paskach narzędzi. Skrótowy opis działania ka dej z ikon
uzyskamy, gdy wska emy na nią myszą (bez kliknięcia!).
Paski narzędzi widoczne na poni szym rysunku, to
Standardowy i Formatowanie. Zestaw widocznych pasków narzędzi
mo na zmieniać wybierając Widok | Paski narzędzi.
Natomiast zestaw ikon na paskach mo na modyfikować korzystając z
Narzędzia | Dostosuj.
W polu nazwy widoczny jest adres aktywnej komórki lub jej
nazwa (nadawanie nazw komórkom opisane jest ni ej). Na pasku
formuły wyświetlana jest zawartość aktywnej komórki.

- 103 -

Microsoft Excel 2000

pasek stanu

pole nazwy

 

pasek menu

paski narz dzi

arkusze, czyli "strony" w
skoroszycie

pasek formuły

paski przewijania

W lewej części paska stanu wyświetlana jest informacja o
trybie, w jakim aktualnie pracuje Excel (np. "Gotowy" oznacza
mo liwość wprowadzania danych lub formuł, a "Edycja" wskazuje, e
nie została zakończona operacja ich wpisywania). Prawa część tego
paska pokazuje m. in. tryb pracy klawiatury, np. na rysunku powy ej
mo na odczytać, e wciśnięty jest klawisz NumLock.
Wszystkie arkusze łącznie tworzą skoroszyt, który jest
pamiętany na dysku w pliku o rozszerzeniu .xls. Standardowe nazwy
skoroszytów nadawane przez Excel to: Zeszyt1.xls, Zeszyt2.xls itd.
- 104 -

Microsoft Excel 2000
Nazwę tę mo na zmienić w momencie zapisywania skoroszytu na
dysku. Sposób otwierania i zapisywania plików jest taki sam, jak w
przypadku dokumentów edytora MS Word 2000.
Aby zmienić nazwę arkusza, wystarczy kliknąć dwukrotnie
lewym klawiszem myszy w zakładkę z nazwą i wpisać nową. Mo na
te wskazując zakładkę prawym klawiszem myszy wywołać
kontekstowe menu podręczne, w którym jedną z opcji jest "Zmień
nazwę". Inną po yteczną opcją z menu podręcznego jest "Wstaw"
pozwalające m.in. na wstawienie nowego arkusza.
Paski przewijania umo liwiają poziome i pionowe
przewijanie arkusza. Je eli chcemy, eby pewne graniczne wiersze lub
kolumny (np. zawierające tytuły) pozostawały na swoich miejscach w
trakcie przewijania, nale y ustawić komórkę aktywną bezpośrednio
pod przecięciem granicznego wiersza i kolumny i wybrać Okno |
Zablokuj okienka. (Powrót: Okno | Odblokuj okienka).

Adresy komórek
Standardowo przyjętym stylem adresowania jest styl A1, tzn.
adres komórki składa się z litery oznaczającej kolumnę i liczby
oznaczającej numer wiersza. (W Excelu mo liwy jest tak e styl
adresowania W1K1, na który mo na się przełączyć wybierając
Narzędzia | Opcje i dalej kartę Ogólne)
W wielu sytuacjach potrzebne jest podanie zakresu komórek,
tj. adresów przeciwległych wierzchołków prostokątnego obszaru
rozdzielonych dwukropkiem, np.: A2:B21.
Je eli komórka lub zakres komórek, o który nam chodzi
znajduje się w innym arkuszu bie ącego skoroszytu, to musimy adres
poprzedzić nazwą tego arkusza i oddzielić od reszty znakiem "!", np.
Arkusz2!A2:B3.

- 105 -

Microsoft Excel 2000
Odwołanie do komórki w innym, otwartym skoroszycie, np.
Zeszyt2.xls podajemy następująco: [Zeszyt2]!Arkusz2!A2:B3. Po
zamknięciu skoroszytu Zeszyt2 Excel automatycznie dołączy do
odwołania ście kę dostępu do tego pliku na dysku.

Wprowadzanie danych
Wprowadzając do komórki tekst, liczbę lub datę nale y
uaktywnić komórkę, wpisać daną i zatwierdzić klawiszem Enter,
klawiszem kierunkowym lub wybierając myszą inną aktywną
komórkę. Rezygnację z wprowadzania przed zatwierdzeniem
uzyskamy wciskając Esc, a po zatwierdzeniu mo na jeszcze cofnąć
operację przez Edycja | Cofnij... lub ikonę cofania. Do zatwierdzania
lub wycofywania zmian mo na te u yć odpowiedniej ikony z
widocznych po lewej stronie paska formuły w trakcie wprowadzania
lub edycji danych.
Wprowadzanie tekstu
Wystarczy po prostu wpisać tekst do komórki. Je eli jest
szerszy, ni kolumna, to pozostanie widoczny, dopóki nie zasłonimy
go wpisując dane do sąsiednich komórek.
Wprowadzanie liczb
Przykłady poprawnej postaci liczb:1
3970000000 0,0000000000000000033 7E300 -2E-7 -12,5
24% 1230 1230 zł.

1

(12,5)

Excel stosuje reprezentacj liczb zgodnie z norm IEEE754: Liczba zajmuje 8
bajtów, co daje precyzj 15 cyfr znacz cych i mie ci maksymalnie 300 cyfr.
¡

 

¢

¡

- 106 -

 

Microsoft Excel 2000
W innych, ni polska wersjach narodowych Excela mo e się zdarzyć,
e separatorem miejsc dziesiętnych jest np. kropka.. Wówczas liczba z
przecinkiem zostanie potraktowana jako tekst i wyrównana do lewej
krawędzi komórki. Je eli nie zostało wymuszone formatowanie
„Wyrównaj do lewej”, to poprawnie wpisana liczba dosunie się
automatycznie do prawego brzegu komórki.
Jeśli w komórce zamiast liczby zobaczymy ########, to
znaczy, e nale y zwiększyć szerokość kolumny (patrz ni ej).
Wprowadzanie dat
Postać daty zale y od "Ustawień regionalnych" w Windows.
Aktualny format daty mo na sprawdzić wstawiając do komórki
bie ącą datę przez jednoczesne wciśnięcie klawiszy Ctrl i ;. Błędnie
wpisaną datę mo na rozpoznać po jej automatycznym dosunięciu do
lewej krawędzi komórki.
Uwaga!
1. Rok wprowadzamy zazwyczaj w postaci dwucyfrowej. Nale y
pamiętać, e w Excelu lata od 00 do 29 automatycznie
rozpoznawane są jako 2000 do 2029, natomiast od 30 w górę jako
1930 itd. Chcąc wpisać np. datę urodzenia osoby urodzonej w
1925 roku trzeba wpisać rok za pomocą czterech cyfr.
2. Data mimo, e na ekranie wygląda inaczej, pamiętana jest w
postaci liczby oznaczającej liczbę dni, jakie upłynęły od 31
grudnia 1899r. Wobec tego 1 stycznia 1900 roku jest pamiętany
jako 1, a 1 stycznia 2000 roku jako 36526. (Mo liwe jest tak e
przyjęcie daty 1 stycznia 1904 r jako liczby 1; trzeba zmienić
System daty w opcjach Excela: Narzędzia | Opcje |
Przeliczanie)
3. Wprowadzony do komórki czas jest z kolei pamiętany jako liczba
ułamkowa oznaczająca część doby, np. godzina 18:00 jest
pamiętana jako liczba 0,75 czyli 3/4 z 24 godzin. Wynika z tego,
e mo na jednocześnie przechowywać w komórce datę i czas, np.
- 107 -

Microsoft Excel 2000
wpis do komórki w postaci: 99-01-12 12:00 jest pamiętany jako
liczba 36172,50.
4. Je eli raz do komórki wpiszemy datę lub czas, to domniemanym
formatem ka dej wpisanej potem liczby będzie format daty lub
czasu, co zazwyczaj wprowadza u ytkownika w osłupienie, gdy
wpisując np. 5 zobaczy 00-01-05 00:00. Prostym lekarstwem na to
jest zmiana formatu komórki (patrz ni ej).
Formuły
Formuły, czyli wyra enia słu ące do wykonywania obliczeń,
rozpoczynają się znakiem "=",np.
=123+25 daje w wyniku 148, a
=A21+B5 daje w wyniku sumę zawartości komórek A21 i B5.
W formułach mogą być u ywane równie nawiasy (okrągłe) i
operatory arytmetyczne: + (dodawanie), - (odejmowanie), *
(mno enie), / (dzielenie),^ (potęgowanie), % (procenty) oraz funkcje
wbudowane Excela (patrz ni ej) lub własne funkcje u ytkownika
zdefiniowane przez niego w języku Visual Basic for Applications.
Uwaga!
Często nie pamiętamy adresów komórek, które mają się
znaleźć w formule. Mo na po wpisaniu "=" wskazać myszą komórkę,
o którą nam chodzi. Podobnie mo na postępować po wpisaniu
kolejnych operatorów arytmetycznych, czyli w trakcie redagowania
formuły mo emy myszką wstawiać adresy komórek lub zakresów. W
czasie tworzenia formuły mo na tak e wskazywać komórki za
pomocą klawiatury (klawisze strzałek dla wskazywania pojedynczych
komórek, a strzałki z przyciśniętym klawiszem Shift dla wskazywania
zakresów). Metoda ta niestety nie działa przy edycji ju
zatwierdzonych formuł. Kombinacja klawiszy Ctrl i ~ pozwala na

- 108 -

Microsoft Excel 2000
obejrzenie w komórkach formuł zamiast wartości (powrót: ponowne
wcisnięcie Ctrl i ~).
Edycja wprowadzonych danych
Jeśli zachodzi konieczność poprawienia wprowadzonych ju
danych lub formuł, nale y wybrawszy ądaną komórkę wcisnąć
klawisz F2 (lub kliknąć w nią dwukrotnie myszą). Wskaźnik myszy
ustawi się wówczas na końcu wyra enia wpisanego do komórki i
mo na przesuwać go i dokonywać edycji bezpośrednio w komórce.
Mo na te edytować zawartość aktywnej komórki na pasku formuły,
kliknąwszy w niego myszą.

Kopiowanie komórek
Jednym ze sposobów kopiowania jest zaznaczenie myszą
kopiowanego obszaru, a następnie wybranie Edycja | Kopiuj,
ustawienie aktywnej komórki w miejscu, do którego chcemy
kopiować i wybranie Edycja | Wklej lub wciśnięcie Enter.
Zaznaczanie obszaru polega na obrysowaniu go myszą przy
wciśniętym lewym przycisku myszy. Oto zaznaczony zakres komórek:

Uwaga!
W MS Office 2000 mo liwe jest skopiowanie i przechowanie
w Schowku do 12 obiektów. Mo na je potem w miarę potrzeby
wklejać w wybrane miejsca. Operowanie nimi ułatwia pasek narzędzi
Schowek:

- 109 -

Microsoft Excel 2000
Poniewa najczęściej kopiujemy komórki do przyległych
obszarów, najwygodniej jest korzystać z tzw. uchwytu wypełnienia.

uchwyt wypełnienia

Wskazanie myszą tego uchwytu (kursor zmienia się wtedy z
grubego krzy yka w cienki) i pociągnięcie go w dół lub w prawo
powoduje kopiowanie zawartości zaznaczonych komórek do
przyległych obszarów.
Uwaga!
1. Nale y pamiętać, e przy kopiowaniu zostają uaktualnione adresy
komórek wchodzących w skład formuły, np.formuła: =B5+A21
znajdująca się w komórce A2, po skopiowaniu do B4 będzie
wyglądała następująco: =C7+B23 (jedna kolumna w prawo i dwa
wiersze w dół).
2. Jeśli korzystamy ze Schowka, to mo na zamiast Edycja | Wklej
wybrać Edycja | Wklej specjalnie, co daje m. in. mo liwość
wklejenia wartości formuł zamiast nich samych.
Adresowanie bezwzględne i mieszane
Niekiedy nie chcemy, by adresy komórek w formułach
zmieniały się przy kopiowaniu. Wówczas musimy zastosować w
formule tzw. adresowanie bezwzględne polegające na wstawieniu
znaków $ w adresie, który ma pozostać niezmienny, czyli usztywniony
przy kopiowaniu, np.:
=B5+$A$21 po skopiowaniu z A2 do B4 da =C7+$A$21
- 110 -

Microsoft Excel 2000
Je eli chcemy zablokować tylko adres wiersza, albo kolumny,
stosujemy adresowanie mieszane, tzn. tylko z jednym znakiem $ w
odpowiednim miejscu adresu komórki, np.:
=B5+A$21 skopiowane z A2 do B4 da =C7+B$21 (znak $ usztywnił
tylko numer wiersza), z kolei:
=B5+$A21 po skopiowaniu da =C7+$A23 (usztywnienie kolumny).
Uwaga!
W trybie edycji, po wpisaniu adresu komórki lub zakresu
komórek w formule, wciśnięcie klawisza F4 spowoduje automatyczną
zamianę adresu na bezwzględny. Kolejne przyciskanie F4 powoduje
cykliczne zmiany adresu na mieszany, względny itd.
Przenoszenie komórek
Najwygodniej jest zastosować metodę chwyć i upuść, tzn.
zaznaczyć ądany zakres komórek, przesunąć wskaźnik myszy w
pobli e brzegu zakresu, a zmieni on postać z krzy yka na strzałkę i
trzymając wciśnięty lewy przycisk, przeciągnąć komórki w nowe
miejsce. Adresy komórek w formułach automatycznie dopasowują się
do nowego poło enia.
Mo na zastosować oczywiście tak e Edycja | Wytnij i w nowym
miejscu, Edycja | Wklej ( lub Wklej specjalnie).
Uwaga!
1. Je eli podczas operacji chwyć i upuść trzymamy wciśnięty
klawisz Ctrl, to zamiast przenoszenia dokonuje się kopiowanie.
2. Operacje kopiowania i przenoszenia są dostępne równie z menu
podręcznego uaktywnianego prawym przyciskiem myszy.

- 111 -

Microsoft Excel 2000
Wypełnianie obszaru serią liczb lub dat
Najłatwiej jest znów wykorzystać uchwyt wypełnienia.
Wystarczy wpisać w dwóch przylegających komórkach dwie kolejne
wartości serii, zaznaczyć je i dalej ciągnąc za uchwyt wypełnienia
rozszerzyć serię na ądany zakres. Du e mo liwości w tym zakresie
daje menu Edycja | Wypełnij | Serie danych.
Nadawanie nazw komórkom
Aby zwiększyć czytelność formuł, mo na nadawać nazwy
komórkom lub zakresom komórek. Np. czytelniejszy od zapisu =C21D21 będzie zapis: =brutto-podatek
Aby nadać aktywnej komórce C21 nazwę brutto, najprościej jest
wpisać ją w polu nazwy i zatwierdzić przez Enter.

Innym sposobem nadawania nazw jest skorzystanie z menu Wstaw |
Nazwa | Definiuj.

Wstawianie wierszy i kolumn
Przed wstawieniem wiersza nale y zaznaczyć wiersz, przed
którym ma zostać wstawiony nowy, klikając w jego numer. Następnie
wybieramy Wstaw | Wiersze. Je eli chcemy wstawić więcej
wierszy, nale y zaznaczyć odpowiednią ich liczbę. Taka sama liczba

- 112 -

Microsoft Excel 2000
nowych wierszy po wstawieniu pojawi się przed pierwszym
zaznaczonym.
Wstawianie kolumn przebiega analogicznie; dla zaznaczenia
kolumny klikamy w jej nagłówek.

Sortowanie wierszy
Często zachodzi konieczność uporządkowania danych w tabeli,
np. posortowania listy płac pracowników alfabetycznie wg ich
nazwisk. Najłatwiej sortować dane, gdy tabela w pierwszym wierszu
zawiera nagłówki kolumn, a ponadto w całym obszarze
przeznaczonym do sortowania nie ma pustych wierszy, ani kolumn. W
związku z tym nie nale y oddzielać nagłówków od tabeli pustym
wierszem! W tak przygotowanej tabeli ustawiamy komórkę aktywną
gdziekolwiek w jej obrębie i wybieramy Dane | Sortuj.
Przykład
Posortujmy poni szą listę alfabetycznie wg nazwisk. Dla
powtarzających się nazwisk ustawmy wiersze alfabetycznie wg imion:

Po wybraniu Dane | Sortuj wybieramy następujące parametry
sortowania, tak jak na rysunku ni ej.

- 113 -

Microsoft Excel 2000

W rezultacie nasza tabelka przyjmie nową postać.
Imi
Jan
Zenon
Iwona
Wacław
Marian
Krzysztof
Anna

 

Nazwisko
Adamski
Adamski
Bajor
Nowak
Wasiołek
Wróbel
Zajdel

Pensja %Premii Premia
Razem
900
0,2
180
1080
670
0,1
67
737
1390
0,2
278
1668
1280
0,2
256
1536
710
0
0
710
600
0,15
90
690
810
0,1
81
891

Uwaga!
Standardowe sortowanie mo e być rosnące (od 0 do 9, od A-Z)
lub malejące (od 9 do 0, od Z do A). Mo liwe jest równie sortowanie
niestandardowe np. w kolejności „chudy”, „średni”, „gruby”.
Wyjaśnienia, jak to zrobić, znajdzie Czytelnik w Pomocy wybierając
w indeksie hasło sortowanie niestandardowe . Lista utworzona w
podany tam sposób jest dostępna po kliknięciu w Opcje w oknie
dialogowym sortowania.
- 114 -

Microsoft Excel 2000

Zmiana wyglądu arkusza
Zmiana szerokości kolumn
Nale y ustawić wskaźnik myszy na linię oddzielającą nagłówki
kolumn:

i przesunąć wskaźnik na ądaną szerokość. Podobnie mo na zmieniać
wysokość wierszy.

Formatowanie arkusza
Jeśli chcemy zmienić format wybranego zakresu komórek,
nale y najpierw ten zakres zaznaczyć. Wszystkie operacje
formatowania będą dotyczyły całego zaznaczonego zakresu. Dostępne
są one poprzez menu Format lub pasek narzędzi Formatowanie.
Formatowanie liczb
Przy formatowaniu liczb wygodnie jest korzystać z ikon
znajdujących się w pasku narzędzi Formatowanie, m. in.:

Pierwsza z pokazanych wy ej ikon zmienia format na
walutowy, druga na procentowy, trzecia ustala format dziesiętny z
dwoma miejscami po przecinku z separatorem tysięcy, kolejna
- 115 -

Microsoft Excel 2000
zwiększa liczbę wyświetlanych miejsc dziesiętnych, a ostatnia te
liczbę zmniejsza.
Większe mo liwości formatowania uzyskamy wybierając
Format | Komórki, a następnie kartę Liczby. Nale y dalej wybrać
Kategorię i uka e się wówczas lista dostępnych formatów:

Uwaga!
1. Zwróćmy uwagę na często u ywane liczby mające wyra ać
procenty. Aby wprowadzić do komórki 10%, mo na napisać 10%,
albo 0,1 i wybrać format procentowy. Wpisanie 10 i wybranie
fomatu procentowego da nam 1000% !
- 116 -

Microsoft Excel 2000
2. Gdy wybierzemy np. format z dwoma miejscami po przecinku,
liczba wygląda jak zaokrąglona do 2 miejsc dziesiętnych.
Rzeczywista liczba w komórce zawiera zazwyczaj więcej cyfr.
Przykład

suma:

2,534
2,534
5,068

2,53
2,53
5,07

W drugiej kolumnie liczb są te same liczby, co w pierwszej, ale
wyświetlono tylko dwie pozycje dziesiętne. Wynik sumowania w
drugiej kolumnie sugeruje, e 3+3=7. To pułapka pozornego
zaokrąglania tylko na ekranie, a nie w obliczeniach! Prawdziwe
zaokrąglenie uzyskamy dopiero u ywając funkcji ZAOKR lub
podobnych. Mo na te uzyskać zaokrąglenie danych zaznaczając
w opcjach przeliczania ( Narzędzia | Opcje | Przeliczanie )
Dokładność jak wyświetlono.
3. Je eli w formułach u ywamy dat, czasem wynik pojawia się w
formacie daty. Łatwo temu zaradzić zmieniając format komórki na
wybrany liczbowy.
4. Istnieje równie
mo liwość formatowania warunkowego
(Format | Formatowanie warunkowe...), np. w celu wyró nienia
na czerwono wszystkich liczb z zaznaczonego zakresu, które
przekroczyły 10000. Jako kryterium formatowania mo na równie
u yć formuł.

- 117 -

Microsoft Excel 2000
Formatowanie tekstu, ramki i cienie
Korzystając z formatowania w prosty sposób
doprowadzić arkusz do estetycznej postaci.

mo na

Przykład.
Dla doprowadzenia tabelki:
I półrocze
Przychody
Stycze
Luty Marzec Kw iecie Maj
Czerw iec
1500 1730
2200
2450 2000
2010
Sklep w ielobran ow y
Sklep elektrotechniczny
7000 6800
5400
7000 7100
7500
Sklep papierniczo-zabaw karski
3000 3500
3600
3650 3700
3750
Razem
11500 12030 11200
13100 12800
13260

Razem
11890
40800
21200
73890

 

 

¡

do postaci:
I półrocze

£

Razem

Stycze

¢

Sklep
wielobran owy
Sklep
elektrotechniczny
Sklep papierniczozabawkarski

Luty

Marzec

Kw iecie

¢

Przy chody

Maj

Czerw iec

1 500,00 zł

1 730,00 zł

2 200,00 zł

2 450,00 zł

2 000,00 zł

2 010,00 zł

7 000,00 zł

6 800,00 zł

5 400,00 zł

7 000,00 zł

7 100,00 zł

7 500,00 zł

3 000,00 zł

3 500,00 zł

3 600,00 zł

3 650,00 zł

3 700,00 zł

3 750,00 zł

11 500,00 zł

12 030,00 zł

11 200,00 zł

13 100,00 zł

12 800,00 zł

13 260,00 zł

wykorzystane były:


Ikona
dla scalenia zaznaczonych komórek i
wyśrodkowania tekstu I półrocze (odwołanie scalenia jest
mo liwe poprzez Format | Komórki | Wyrównanie i wyłączenie
opcji Scalaj komórki)

- 118 -

Microsoft Excel 2000


Ikona

do wycentrowania nazw miesięcy

• Format | Komórki | Wyrównanie z zaznaczeniem opcji Zawijaj
tekst (dotyczy komórek z nazwami sklepów)
• Ikona

dla wszystkich komórek liczbowych

• Ikony
, a dokładniej ikony, które ukazały się po
kliknięciu w strzałki, dla narysowania krawędzi i wypełnienia
wybranych komórek kolorem
Ponadto, została zmieniona szerokość kolumn.
Uwaga!

Sklep
wielobran owy
Sklep
elektrotechniczny
 

Ce
nt
ru
m

1. Mo na obracać tekst w komórkach wybierając Format | Komórki
| Wyrównanie, gdzie mozna wybrac kąt obrotu tekstu.

Przedstawiony powy ej efekt uzyskano scalając dwie komórki w
pionie i wybierając orientację 50 stopni. Inny przykład obrotu
tekstu:

1,50
7,00
3,00
11,50

y
l ut
1,73
6,80
3,50
12,03

2. Łatwo mo na skopiować format komórki na dowolny inny zakres
komórek
korzystając
z
tzw.
„malarza
formatów”

- 119 -

Microsoft Excel 2000

reprezentowanego przez ikonę
znajdującą się na pasku
standardowym. Aby z niego skorzystać nale y zaznaczyć
komórkę, której format ma być skopiowany, kliknąć w ikonę i
zaznaczyć obszar docelowy. Dotyczy to zarówno formatu liczb,
jak i czcionki, krawędzi, wzorków itp.
3. Istnieje cały zestaw predefiniowanych formatów tabel. Aby
zastosować któryś z nich, nale y zaznaczyć tabelę, a następnie
wybrać Format | Autoformatowanie i przejrzeć proponowane
formaty, a znajdziemy odpowiedni.

Ukrywanie wierszy i kolumn
W celu ukrycia wybranych wierszy, nale y je zaznaczyć i
wybrać Format | Wiersze | Ukryj (analogicznie dla kolumn) lub
skorzystać z menu podręcznego. Ponowne ich wyświetlenie uzyskamy
zaznaczając widoczne, sąsiednie w stosunku do ukrytych, wiersze lub
kolumny i wybierając Format | ... | Odkryj lub Odkryj z menu
podręcznego.
Chcąc odkryć ukrytą kolumnę A, nale y zaznaczyć kolumnę B
i ciągnąć myszą w lewo, a pojawi się informacja „2K” oznaczająca,
e dwie kolumny są zaznaczone. Dalej postąpić jak wy ej.
Zawartość zakresu komórek mo na
wybierając kolor czcionki taki sam, jak kolor tła.

- 120 -

najprościej

ukryć

Microsoft Excel 2000

Funkcje wbudowane Excela
Jedn z mocnych stron Excela jest bogactwo funkcji wbudowanych,
dzi ki którym u ytkownik uzyskuje wynik czasem bardzo skomplikowanych
oblicze tylko wpisuj c nazw funkcji i podaj c jej argumenty. Funkcję
 

¢

 

¡

 

¡

£

mo na wywołać albo bezpośrednio wpisując jej nazwę w komórce,
rozpoczynając od znaku „=”, albo korzystając z Kreatora funkcji
(Wstaw | Funkcje... lub ikona
znajdująca się na standardowym
pasku narzędzi). W oknie dialogowym wybieramy z listy najpierw
kategorię funkcji, a następnie jej nazwę:

- 121 -

Microsoft Excel 2000
Ikona
wywołuje Pomoc, gdzie mo na znaleźć pełne informacje
o wybranej funkcji.
W kolejnym oknie dialogowym uzupełniamy parametry funkcji:

Okno to mo na przesunąć w dowolne miejsce, by odsłonić
komórkę lub zakres komórek, który chcemy wskazać jako parametr.
Je eli klikniemy w ikonę obok argumentu, okno dialogowe zostanie
ukryte i pozostaje widoczne tylko okienko, w którym wprowadzamy
bie ący argument. Po zakończeniu wprowadzania (Enter) mo na
kontynuować uzupełnianie kolejnych argumentów. W formule
funkcji argumenty oddzielone są średnikami. (Dotyczy to polskiej
wersji Excela, w której przecinek zarezerwowany jest do oddzielania
części całkowitej liczby od części ułamkowej). W pokazanym
przykładzie funkcji MAX następne argumenty wykorzystujemy tylko
wtedy, gdy chcemy znaleźć maksimum dla obszarów nieciągłych.
Warto zauwa yć, e w oknie dialogowym widoczne są aktualne

- 122 -

Microsoft Excel 2000
wartości argumentów (wartości dla zakresu komórek podane są w
postaci stałej tablicowej), a tak e aktualna wartość funkcji.
Chyba najczęściej u ywaną funkcją jest SUMA. Szybkie jej
wstawienie mo na zrealizować wykorzystując ikonę Autosuma
ze standardowego paska narzędzi, ustawiwszy uprzednio aktywną
komórkę obok wiersza lub pod kolumną liczb do zsumowania. Zakres
komórek zostanie wstawiony automatycznie.
W przedstawionych dalej zadaniach pojawią się najczęściej
u ywane funkcje i zostaną podane podstawowe informacje o nich i
sposobie ich wykorzystania.

Formuły tablicowe
Niektóre funkcje Excela
zwracają tablice zamiast
pojedynczych wartości. Na przykład wynikiem mno enia macierzy
jest macierz. Aby wprowadzić formułę tablicową musimy znać
wymiar macierzy, którą chcemy otrzymać i dalej:
• zaznaczyć odpowiedni zakres komórek,
• wpisać w pierwszej komórce formułę
• wcisnąć Shift-Ctrl-Enter.
Wpisana formuła wypełni wszystkie zaznaczone komórki. Pojawi się
w nawiasach { }.
Uwaga!
W przypadku edycji formuł tablicowych nale y zaznaczyć cały
zakres komórek, w którym jest ona wpisana i dopiero wtedy wcisnąć
F2 i przystąpić do edycji.

- 123 -

Microsoft Excel 2000
Przykład.
Chcemy znaleźć macierz odwrotną do macierzy znajdującej
się w komórkach B12:C13 i umieścić ją w komórkach E12:F13.
• Zaznaczamy obszar E12:F13
• wpisujemy =MACIERZ.ODW(B12:C13)
• kończymy przez Shift-Ctrl-Enter.
W komórkach D1:E2 znajdzie się macierz odwrotna do wyjściowej.

Uwaga !
Nawiasów { } nie wolno wpisywać wprost; pojawią się same!

Wypełnianie danymi lub formułami du ych obszarów
Zaznaczenie myszą zakresu danych wychodzącego poza ekran
jest kłopotliwe ze względu na trudności z opanowaniem „szalejącej”
myszy, a tak e z określeniem, jaką etykietę ma np. kolumna
znajdująca się o 50 kolumn w prawo od kolumny C.
Przykład.
Wypełnijmy 100 wierszy i kolumn począwszy od komórki A1
liczbami losowymi z zakresu 0-1. Potrzebne liczby losowe mo emy
wygenerować korzystając z funkcji LOS(). Aby rozwiązać problem z
„odliczaniem” kolumn najlepiej jest przejść na czas wykonywania
- 124 -

Microsoft Excel 2000
tego zadania do stylu adresowania W1K1 wybierając Narzędzia |
Opcje | Ogólne | Styl odwołania W1K1. Przy tym stylu adresowania
zamiast np. adresu C21 podaje się W21K3, czyli wiersz 21, kolumna
3. Dla zaznaczenia obszaru 100 wierszy i 100 kolumn wciskamy F5
lub wybieramy Edycja | Przejdź do i w oknie dialogowym podajemy:

Kliknięcie w OK. spowoduje zaznaczenie 100 wierszy i 100
kolumn. Następnie wpisujemy formułę =LOS() i zatwierdzamy ją
przez Ctrl+Enter. W efekcie cały zaznaczony obszar zostanie
wypełniony identyczną formułą.
Uwaga!
Kolejne losowania uruchamiamy naciskając klawisz F9, co powoduje
ponowne przeliczenie arkusza.

- 125 -

Podobne prace

Do góry