Ocena brak

Podstawowe warunki prawidłowego rozwoju w okresie wczesnego dzieciństwa

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Całe wczesne dzieciństwo można określić jako czas wzajemnego poznawania się dziecka i jego opiekunów, uczenia się rozpoznawania potrzeb i oczekiwań, także opanowywania różnych sposobów ich zaspokajania. Powodzenia i niepowodzenia w procesie budowania się związku między dzieckiem a jego opiekunami (matką i ojcem) mają niezwykle istotny wpływ na jego funkcjonowanie w tym okresie życia. Powodują, iż dziecko albo dobrze rozwija się fizycznie (rośnie, przybiera na wadze, staje się coraz sprawniejsze, jego ruchy nabierają precyzji) i psychicznie (gromadzi wiedzę o różnych przedmiotach, także o ludziach i o sobie, staje się coraz bardziej uważne, rozwija się jego pamięć i myślenie, wzbogaca życie emocjonalne, kształtuje stosunek do różnych zjawisk) albo jego rozwój przebiega nieprawidłowo – wolno, nieharmonijnie, co owocuje tym, iż ważne w tym pierwszym okresie życia potrzeby nie mogą zostać właściwie zaspokojone.

Te pierwsze sukcesy i porażki w nawiązywaniu i ustalaniu się relacji z otoczeniem nie tylko decydują o tym, czy ważne w tym okresie życia potrzeby (kontaktu emocjonalnego, bliskości, bezpieczeństwa i więzi oraz snu – aktywności, łaknienia – wydalania) są zaspokojone czy nie. Mają one znaczący wpływ na to, jak będzie przebiegał rozwój dziecka w kolejnym okresie życia, tj. w wieku przedszkolnym oraz później, także w okresie dorastania i dorosłości. To, czy i jak bardzo dziecko doświadcza poczucia wpływu na otoczenie (jego zachowania są zauważane i trafnie odczytywane jako sygnały zadowolenia lub niezadowolenia), a więc tego, iż otoczenie dostosowuje się przynajmniej w jakiejś mierze do jego potrzeb to podstawa kształtowania się u niego zaufania do otoczenia, do innych ludzi, głównie do matki (opiekuna).

Zaufanie to stanowi podstawę wszelkich jego dalszych poczynań – tego, co i jak zrobi będąc małym dzieckiem, ale także tego, jak będzie postępowało jako dorastająca i potem już dorosła osoba. Zaufanie to buduje się zawsze w związku z jakąś osobą, jest to więc zaufanie dziecka do kogoś, do jakiejś jednej osoby. Stąd tak wielkie znaczenie ma to, do jakiego typu kontaktu z dzieckiem jest gotowa jego matka, ojciec, inne osoby opiekujące się nim w pierwszym okresie życia “na tym świecie”, tj. poza organizmem matki

Podobne prace

Do góry