Ocena brak

Podniecenie maniakalne

Autor /karanga Dodano /22.11.2013

W tym stanie pacjent ocenia, że czuje się doskonale i nie widzi potrzeby interwencji lekarskiej, a próby jej zorganizowania przez otoczenie przyjmuje -z gniewem. Tymczasem jego niekontrolowane popędy, z brakiem krytycyzmu, o-gromna ekspansja, reakcje gniewne, agresja powodują, iż do takiej interwencji dochodzi z inicjatywy rodźmy, współpracowników, służb porządkowych. Rozpoznanie zespołu maniakalnego jest na ogół łatwe. Uderza wielomówność, nieustanna aktywność, odwra-calność uwagi, nierzadko zarażający humor lub gniewność. W kontakcie z lekarzem u pacjenta brak dystansu, często zachowania i wypowiedzi prowokacyjne, z usiłowaniem ustawienia lekarza w sytuacji defenzywnej. W postępowaniu z pacjentem maniakalnym lekarz nie powinien reagować dystansem zawodowym czy nietolerancją, bo zwiększa to zazwyczaj rozdrażnienie pacjenta i pro-wokacyjność.

Plan leczenia, miejsce, rodzaj środka, dawki ustala ostatecznie dla pacjenta maniakalnego psychiatra. Zazwyczaj działanie lekarza pierwszego kontaktu polega na skierowaniu pacjenta do psychiatry. Może być konieczne dla zmniejszenia pobudzenia zastosowanie środka uspokajającego, np. Haloperidol (5 mg) lub inny neuroleptyk.

 

Podobne prace

Do góry