Ocena brak

PODMIOTY PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO

Autor /Donald Dodano /23.11.2011

Podmiotowość prawnomiędzynarodowa oznacza, iż każdy podmiot prawa międzynarodowego jest uczestnikiem i równocześnie, że niektórzy uczestnicy tych stosunków nie są i nie muszą być podmiotami prawa międzynarodowego. Podmiotowość prawnomiędzynarodowa odnosi się przede wszystkim do państw i składają się na nią: zdolność prawna i zdolność do działania. Zdolność prawna polega na możliwości bycia podmiotem praw i obowiązków międzynarodowych. Zdolność do działania jest to zdolność wywoływania skutków prawnych przez własne działanie, a więc zdolność samodzielnego nabywania praw i zaciągania zobowiązań.

Podmiotami prawa międzynarodowego są dziś wszystkie państwa, niezależnie od ich potęgi, wielkości terytorium, ilości mieszkańców, od ustroju społeczno – politycznego, od rozwoju gospodarczego itp. Współczesna praktyka międzynarodowa wskazuje, że państwa regulując swoje stosunki wzajemne za pomocą prawa międzynarodowego mogą rozszerzyć krąg jego podmiotów poza siebie samych. Dotyczy to mianowicie niepaństwowych podmiotów prawa międzynarodowego, które są formą pośrednią między podmiotami państwowymi a niesuwerennymi. Należą do nich:

  • podmioty specyficzne – Stolica Apostolska

  • podmioty wtórne – organizacje międzynarodowe, których podmiotowość jest funkcją suwerennej woli państw

  • podmioty in statu nascendi – czyli narody walczące o utworzenie własnego państwa, wspólnoty powstańcze

A także terytoria zależne, części składowe państw złożonych, niesuwerenne organizacje terytorialne.

Kryterium podmiotowości w prawie międzynarodowym stanowi zdolność traktatowa, czyli zdolność zawierania umów podlegających prawu międzynarodowemu. Status poszczególnych kategorii podmiotów prawa międzynarodowego jest różny. Tylko państwa mają charakter suwerenny, a porównywalny z nimi charakter ma Stolica Apostolska. Państwa składowe, wspólnoty powstańcze i terytoria zależne są dopiero na drodze do uzyskania suwerenności, natomiast organizacje międzynarodowe są z istoty swej tworami niesuwerennymi. Dlatego też względem nich należy mówić nie o uznaniu, lecz o nadaniu podmiotowości prawnomiędzynarodowej przez państwa. Podmiotowość organizacji międzynarodowych ma wyraźnie charakter wtórny.

Podobne prace

Do góry