Ocena brak

PODGRUPY JĄKAJĄCYCH SIĘ

Autor /Xawery Dodano /27.07.2011

G.D Riley i J.Riley (1979) przedstawili model jąkania się, który został opracowany na następujących założeniach:

1. Jąkanie ma wiele postaci

2. Niezbędne jest podejście wielowariantowe

3. Model powinien zawierać podstawowe cechy jąkania

4. Komponent te nie mogą wzajemnie wykluczać się

5. Proponowany model jąkania powinien być bardziej przydatny praktycznie niż teoretycznie

Przedstawiony model został opracowany za pomocą badań, w których uczestniczyło 176 dzieci w wieku 3-12 lat. Uzyskane wyniki poddali analizie czynnikowej i na tej podstawie wyłonili cztery następujące czynniki podstawowe:

- Czynnik I składał się z 8 zmiennych o wartości od 0,53 do 0,84. Cechował on dziecko mające zakłócenia odbioru wypowiedzi i dodatkowe problemy lingwistyczne. Czynnik ten osiągnął 24,4% wariancji.

- Czynnik II został utworzony z 8 zmiennych o wartości od 0,30 do 0,84. Charakteryzował on dziecko z problemami artykulacyjnymi i drobnymi trudnościami ogólnomotorycznymi. Występował on częściej u dzieci hiperaktywnych i rozproszonych. Dzieci te w dostatecznym stopniu znały jednak gramatykę. Czynnik ten osiągnął 17,8% wariancji.

- Czynnik III składał się z 4 zmiennych o wartości od 0,33 do 0,74. Osiągnął on 17,3% wariancji. Opisywał on małe dziecko jąkające się ze stosunkowo dobrą sprawnością motoryczną, ale trudnościami w zakresie percepcji słuchowej.

- Czynnik IV został utworzony z 4 zmiennych o wartości od 0,29 do 0,74 i osiągnął 14,8% wariancji. Dziecko scharakteryzowane przez ten czynnik dobrze opanował język, ale miało problemy ze słuchowym przetwarzaniem słów.

Kolejna faza analizy danych zmierzała do charakterystyki komponentów wygenerowanych za pomocą analizy czynnikowej, a następnie zamieszczonych w omawianym modelu jąkania.

Komponenty te zostały podzielone na neurologiczne ( zaburzenia uwagi, procesów audytywnych oraz motoryki oralnej) i psychosocjolingwistyczne (wewnątrzosobowe oraz międzyosobowe) prowadzące do przerwania komunikacji. Na podstawie oceny tych komponentów dla każdego dziecka opracowany indywidualne programy terapeutyczne.

Podobne prace

Do góry