Ocena brak

Podaż pracy

Autor /Paige Dodano /15.04.2011

 

Praca jest jednym z czynników produkcji sprzedawanych przez gospodarstwa domowe przedsiębiorstwom. Jest jednak czynnikiem produkcji o specyficznych własnościach. Trzeba bowiem zwrócić uwagę na fakt, że praca jest dla większości gospodarstw domowych jedynym posiadanym czynnikiem produkcji, a więc większość gospodarstw domowych jedyne środki przeznaczane na konsumpcję będzie uzyskiwać ze sprzedaży pracy w postaci dochodu z pracy. Oznacza to, że większość gospodarstw domowych nie będzie w pełni suwerenna w swoich decyzjach odnośnie wielkości podaży pracy, ponieważ będą one musiały sprzedać co najmniej taką ilość pracy, aby zapewnić sobie konsumpcję na poziomie minimum biologicznego.

Po drugie zwrócić należy uwagę na substytucję między dochodem uzyskiwanym z pracy a czasem wolnym. Można postawić tezę, że podobnie jak w przypadku dóbr materialnych, również krzywa obojętności łącząca kombinacje ilości czasu wolnego i wysokości dochodu z pracy dające gospodarstwu domowemu tę samą użyteczność jest nachylona ujemnie i wypukła w stronę środka układu współrzędnych. Zgodzić się bowiem można, że typowe gospodarstwo domowe będzie uważać za możliwą rezygnację z części czasu wolnego wówczas, gdy zostanie to zrekompensowane wzrostem dochodu. Ponadto, rezygnacja z kolejnej jednostki czasu wolnego będzie musiała być rekompensowana coraz większym przyrostem dochodu.

 

Po trzecie wreszcie, oferentom większości dóbr nie sprawia różnicy, w jaki sposób nabywca będzie korzystał z kupionego dobra. Tymczasem dla oferenta pracy nie jest na ogół obojętne, w jaki sposób nabywca jego pracy będzie ją wykorzystywał. Sprzedaż pracy przynosi oferentowi oprócz dochodu również różnego rodzaju korzyści lub niekorzyści. Liczy się dla oferenta pracy również np. to, z jakim wysiłkiem związane będzie wykonywanie tej pracy, w jakich warunkach będzie ona wykonywana, jak duże jest ryzyko utraty zdrowia lub życia, jak dużą ponosi się odpowiedzialność z tytułu wykonywanej pracy, czy jest ona interesująca i satysfakcjonująca, jakie stosunki ludzkie panują w przedsiębiorstwie, czy duże jest ryzyko utraty pracy itp. W rezultacie podaż pracy zarówno pojedynczego gospodarstwa domowego, jak i ogólnogospodarcza, nie będą zależeć wyłącznie od ceny pracy, czyli np. stawki płacy, jak to było typowe dla innych czynników produkcji. W przypadku pracy podaż będzie czasami maleć wraz ze wzrostem stawki płacy, kształtując się według pewnej charakterystycznej krzywej.

Przy bardzo niskiej stawce płacy gospodarstwo domowe zmuszone jest przeznaczać na pracę maksymalną możliwą ilość godzin na dobę (na rysunku przyjęto, iż jest to 16 godzin), ponieważ pracując mniej nie uzyskiwałoby dochodu zapewniającego przeżycia. W miarę wzrostu stawki godzinowej, jeżeli utrzymuje się ona jednak na niskim poziomie, gospodarstwo domowe będzie przeznaczać na pracę mniejszą ilość czasu, gdyż zwiększona trochę stawka godzinowa pozwoli przy krótszym czasie pracy uzyskać dochód zapewniający konsumpcję na poziomie minimum biologicznego, nie będzie jednak na tyle wysoka, aby dochód uzyskany dzięki utrzymaniu dotychczasowego czasu pracy pozwolił na konsumpcję zaspokajającą nie tylko podstawowe potrzeby.

 

Dopiero dalszy wzrost stawki godzinowej pozwala na zaspokojenie, w przypadku zwiększonego nakładu pracy, potrzeb ponadpodstawowych i stanowi wobec tego motywację do zwiększania podaży pracy. Gdy jednak stawka płacy wzrośnie na tyle, że również zaspokojenie tego typu potrzeb staje się możliwe przy skróceniu czasu pracy - podaż pracy ponownie maleje. Kolejny wzrost podaży pracy może wystąpić przy wzroście stawki płacy do poziomu umożliwiającego konsumpcję także dóbr luksusowych, jednak i w tym przypadku przy bardzo wysokiej stawce płacy - mimo jej wzrostu - nastąpi spadek podaży pracy.

Podobne prace

Do góry