Ocena brak

PODATKI I POLITYKA FISKALNA

Autor /Patryk0909 Dodano /05.01.2012

Podatki- przymusowe świadczenie pieniężne pobierane na podstawie obowiązujących norm prawnych. Najczęściej podatki pobiera państwo, ale i samorządy terytorialne oraz inne podmioty prawne (miasta, gminy). Podatki bezpośrednie – pobierane od dochodów indywidualnych i dochodów przedsiębiorstw ograniczają możliwości finansowania wydatków inwestycyjnych i konsumpcyjnych tych podmiotów gospodarczych. Zwiększają dochody budżetu państwa. Przez regulację ich poziomu dokonuje się zmian struktury popytu inwestycyjnego i konsumpcyjnego. Podatki pośrednie (zawarte w cenach) są narzędziem zmiany struktury i rozmiarów popytu. W nierównomiernym stopniu podnoszą ceny towarów oraz usług. Zasilają więc budżet, oddziaływują na popyt (wyższe stawki ograniczają go).

Funkcje:

fiskalna (zasilanie budżetu),

redystrybucyjna (kształtowanie popytu na dobra i usługi bez mechanizmu wolnorynkowego),

stabilizacyjna (kształtowanie globalnego popytu),

stymulacyjna (pobudzanie pewnych rodzajów działalności gospodarczej i ograniczanie innych). Każda z tych funkcji wywiera wpływ na stosunki gospodarcze z zagranicą. Polityka podatkowa powinna więc być harmonizowana z celami, środkami i narzędziami zagranicznej polityki ekonomicznej.

PIENIĄDZ: środek wymiany i środek płatniczy, którego zdolność do zapłaty jest nieograniczona. Jest miernikiem wartości, środkiem cyrkulacji, śr. płatniczym, gromadzenia rezerw, ułatwia proces wymiany towarów (w tym międzynarodowej). W warunkach otwartej gospodarki rynkowej potrzeby handlu zagranicznego wywierają wpływ na politykę pieniężną. W przypadku deficytu bilansu handlowego bank centralny nie powinien prowadzić polityki aprecjacji lub rewaloryzacji waluty, powinien szczególnie w przypadku konieczności walki z inflacją.

Polityka pieniężna powinna być prowadzona w symbiozie z polityką stopy procentowej, kursu walutowego, poltyką cenową i dochodową. wzrost stopy procentowej powoduje spadek popytu na pieniądz, wzrost poziomu cen prowadzi do sytuacji przeciwnej, podobnie jak wzrost dochodu narodowego. W obu przypadkach należy prowadzić różną poiltykę pieniężną.

CENY: na politykę cenową składa się wiele elementów - w tym przeciwdziałanie monopolizacji rynku, ustalanie cen minimalnych, maksymalnych (w interesie konsumentów), skupowanie nadwyżek produkcyjnych destabilizujących rynek, ustalanie bezcłowych kwot importowych itp. Do jej poprawnego prowadzenia niezbędna jest harmonizacja wielu elementów polityki ekonomicznej (szczególnie kursu walutowego, stopy procentowej, pieniądza itp.).

Podobne prace

Do góry