Ocena brak

Poczet cesarzy rzymskich - Othon (Marcus Salvio Otho)

Autor /Celestyn Dodano /24.10.2011

ur. 28 kwietnia 32 r.

zm. 16 kwietnia 69 r.

- panował od 15 stycznia 69 r. jako Imperator Marcus Otho Caesar Augustus

Początki jego rodu się gały czasów etrusków. Był dobrym przyjacielem Nerona, jego żoną była Poppeja. W swojej karierze politycznej był konsulem, namiestnikiem Afryki, dowódcą wojska na ziemiach obecnej Jugosławii, potem w 59 r. udał się za rozkazem Nerona na "honorowe wygnanie"; objął namiestnictwo Luzytanii, w 68 r. jako jeden z pierwszych opowiedział się po stronie Galby, s po objęciu przez niego władzy wrócił do Rzymu jako bliski współpracownik Galby.

Tam miał szansę zostać następcą Galby, ale ten zaadoptował Pizona i uczynił z niego swego następcę. Othon czekał i zjednywał sobie ludność miasta oraz dowódców oddziałów pretoriańskich. Zamachu stanu dokonano 15 stycznia. W tym czasie Rzym miał aż 4 cesarzy: byli nimi Galba i Pizon, w koszarach pretorian cezarem obwołał się Othon, a wcześniej 2 stycznia legiony nadreńskie uznały za Cezara Alusa Witeliusza.

Po zamach pozostało tylko dwóch Othon i Witeliusz. Rzymianie powitali Othona jako Imperatora, starał on się przywrócić porządek panujący za Nerona jednak nie popełniał jego błędów, starał się zjednać sobie wszystkie warstwy społeczne szczególne gdy dochodziły wieści o zbliżającej się do Italii armii Witeliusza. Wybuchła wojna domowa. Othon opuścił Rzym 14 marca 69 r., a 14 kwietnia doszło do decydującej bitwy pod Bedriakum. Armia Othona odnosiła sukcesy, jednak aby zakończyć bratobójczą walkę Imperator popełnił samobójstwo. Umarł w wieku 37 lat.

Podobne prace

Do góry