Ocena brak

Początki potęgi Habsburgów

Autor /Hygin696 Dodano /03.05.2012

 

  • Rudolf I Habsburg wywodził się ze starego rodu, związanego z Hohenstaufami. Posiadał znaczne obszary w Argowii i Alzacji, podzielone między kilka gałęzi rodu. W chwili wyboru zajęty by prywatną wojną z bp Bazylei.

  • Na tronie nie zapomniał o interesach dynastii, której posiadłości starał się powiększać. Usprawiedliwia go fakt, że każdy król musiał opierać swoją władzę na rodzimym władztwie, gdyż po Wielkim Bezkrólewiu domena królewska przestała praktycznie istnieć.

  • Rudolf zdołał poprzez dyplomację i przymus odebrać część dawnych królewszczyzn, rozproszonych zwłaszcza na pd Niemiec. Zahamował proces mediatyzacji, czyli podporządkowywania sobie przez książąt rycerzy i miast zależnych niegdyś bezpośrednio od cesarstwa. Również działalność zmierzająca do przywrócenia pokoju wewnętrznego (Landfrieden) została uwieńczona w pewnym stopniu sukcesem. Mając już poparcie większości książąt, wystąpił przeciwko swojemu największemu wrogowi, Przemysłowi II Ottokarowi, który nie uznał jego tytułu królewskiego.

  • W 1276 r. armia królewska wkroczyła do posiadłości obłożonego banicją króla czeskiego, a jego niemieccy wasale oraz miasta Styrii i Karyntii opuściły swego seniora. Przemysł stracił wszystkie nabytki, z wyjątkiem Czech i Moraw. Próba ich odzyskania skończyła się całkowitą klęską i śmiercią Przemysła Ottokara II w 1278 r. pod Suchymi Krutami.

  • Rudolf nie mógł, jak niegdyś we Francji Filip August, wcielić skonfiskowanych ziem do domeny królewskiej, bo domeny w sensie zwartego terytorium w Niemczech już nie było. Nawet o wiele potężniejszy Fryderyk Barbarossa nie potrafił zawładnąć bezpośrednio terenami zdobytymi na Henryku Lwie, lecz zmuszony był je nadać nowym lennikom.

Karyntię i Krainę przyznał Rudolf hrabiom Tyrolu, zgłaszającym pretensje do tych ziem. Resztę nadał własnym synom:

Ugruntował w ten sposób potęgę dynastyczną swego domu, stwarzając podstawy monarchii habsburskiej w 1281 r.

  • Celem Rudolfa I było zapewnienie Habsburgom dziedziczności korony. Ale elektorowie w obronie własnych interesów wybrali po śmierci Rudolfa I (1291) najsłabszego z kandydatów, Adolfa hrabiego Nassau.

  • Adolf hrabia Nassau, idąc śladami Rudolfa I, postanowił wzmocnić drogą konfiskaty swoje posiadłości rodowe. Zwrócił się przeciwko Miśni i Turyngii. Opozycja książąt ogłosiła jego detronizację i wybrała nowym królem Albrechta I Habsburga (władca Austrii) w 1298 r.

  • Albrecht I pokonał Adolfa hrabiego Nassau, a podczas bitwy jego przeciwnik poległ. Albrecht I kontynuował politykę ojca, wzmacniając własne władztwo i potęgę Habsburgów, dokonując kolejnych konfiskat królewszczyzn. Po wygaśnięciu Przemyślidów w Czechach wraz ze śmiercią Wacława III pod Ołomuńcem w 1306 r., nadał on Czechy swojemu synowi, Rudolfowi III. Rudolf III poprzez małżeństwo z wdową po przedostatnim królu z dynastii Przemyślidów, Wacławie II, ugruntował swoje władztwo w tym kraju.

  • Szybko rosły posiadłości Habsburgów, ale równie szybko wystąpiła katastrofa. W 1307 r. zmarł niespodziewanie Rudolf III. Czesi wystąpili po stronie córek Wacława II, przyznając im prawo do sukcesji. W 1308 r. został zamordowany Albrecht I (król niemiecki; władca Austrii) z pobudek osobistych, przez bratanka Jana, odsuniętego od dziedziczenia.

  • Po tym gorszącym fakcie żaden z synów Albrechta nie wysunął swej kandydatury do tronu.

Podobne prace

Do góry