Ocena brak

Początki fotografii

Autor /Adam Dodano /31.01.2012

W początkowym okresie fotografii naświetlenie jednego tylko zdjęcia zajmowało częstokroć cały dzień. Fotografia zyskała popularność, gdy rozwój materiałów światłoczu­łych umożliwił zwykłym ludziom szybkie i łatwe robienie zdjęć.
Podczas robienia zdjęcia obiektyw projektu­je obraz kadru na powierzchnię pokrytą che­micznym związkiem światłoczułym. Światło padając na ten związek powoduje, że podlega on pewnym przemianom. Zmiany te, odpowiadające rzutowanemu obrazowi, stają się widoczne po obróbce chemicznej, której poddaje się kliszę.
Pierwszą fotografię wykonał w 1826 roku fran­cuski inżynier Nicephore Niepce. Naświetlenie sceny na wolnym powietrzu, przy dobrym oświe­tleniu, na szklanej płycie pokrytej warstwą świat­łoczułą zajęło mu osiem godzin. Niepce zmarł w 1833 roku, zanim zdążył udoskonalić swój pro­ces, w którym wykorzystywał bitumen jako mate­riał światłoczuły. Jednak jego współpracownik Louis Daguerre kontynuował prace i w styczniu 1839 roku odkrył proces zwany dagerotypią. Ory­ginalnie w procesie tym używano srebrnych płyt pokrywanych jodkiem srebra. Materiał ten był według dzisiejszych standardów bardzo mało czuły, lecz wówczas był to ogromny postęp - naświetle­nie jednego obrazu zajmowało od 15 do 30 minut.
W procesie Daguerre'a płyta naświetlana w ka­merze była poddawana dalszej obróbce chemicznej celem uzyskania na niej obrazu końcowego. Jeżeli chciano uzyskać kilka identycznych zdjęć tego samego obiektu, należało naświetlić kilka kosz­townych płyt jedną po drugiej. To ograniczenie dagerotypii zostało zniesione w procesie negatywowo-pozytywowym, zaprezentowanym przez Anglika Williama Henry'ego Foxa Talbota zaled­wie trzy tygodnie po odkryciu dagerotypii.
W procesie negatywowo-pozytywowym mate­riał światłoczuły naświetlany w kamerze jest wy­woływany tak, że tworzy negatyw. Jest to taki ob­raz, w którym zamieniono jasność poszczególnych obszarów w ten sposób, że to, co w rzeczywistości jest jasne, na negatywie jest ciemne i odwrotnie. W drugim stadium obróbki obrazu negatyw jest używany do wytworzenia obrazu na innym kawał­ku materiału światłoczułego. Ponownie odwracane są jasne i ciemne obszary, i w efekcie uzyskujemy zdjęcie odpowiadające rzeczywistości. Z jednego negatywu można wykonać wiele odbitek.
Najwcześniejsze zachowane zdjęcie Foxa Talbo­ta pochodzi z 1835 roku i przedstawia okno w jego domu w Wiltshire. Materiałem światłoczułym, któ­rego użył, był papier pokryty chlorkiem srebra. Czas naświetlana wynosił około 30 minut.

Podobne prace

Do góry