Ocena brak

Początek refleksji chrystologicznej

Autor /Grzes00 Dodano /22.04.2011

Refleksja chrystologiczna rozpoczyna się z początkiem II wieku wraz koniecznością bronienia wiary chrześcijańskiej wobec żydów i pogan (św. Justyn). Trzeba było też przedstawić prawdziwy wykład wiary wobec pierwszych błędów i herezji (Ignacy Antiocheński, Ireneusz).

Twierdzenia te zazwyczaj ograniczały się do wyznania wiary w jedynego Chrystusa, kładąc nacisk i na Jego boskość i Jego na Jego człowieczeństwo. Oczywiście nie znajdujemy tam jeszcze doktryny o "dwóch naturach", są to zwykłe stwierdzenia wzięte z apostolskiego przekazu wiary.

Teologowie tamtego czasu byli najpierw skonfrontowani z problemem trynitarnym: relacji pomiędzy Logosem i Ojcem (czy Logos jest Bogiem?), a następnie z problemem zmienności Bożej, którą miałoby zakładać wcielenie: czy Bóg naprawdę wszedł w historię ludzi, pozostając niezmiennie Bogiem? (zarzut Celsusa).

U Tertuliana znajdujemy pierwszą próbę sprecyzowania terminologii chrystologicznej, która zresztą pozostała w tradycji języka łacińskiego. Odnajdujemy ją u św. Leona i w formule Chalcedońskiej. Tertulian ostro też sprzeciwiał się monofizytyzmowi, poglądowi o zmieszaniu natur boskiej i ludzkiej w Chrystusie.

Gdyby to nastąpiło Jezus byłby "czymś trzecim" ni Bogiem ni człowiekiem, kimś oddalonym od bytu Bożego i ludzkiego. Wpływ Tertuliana w III wieku są nieznaczne ale od IV są widoczne. Jego terminologia, która jest jeszcze empiryczna, stosowana przez św. Augustyna staje się systematyczną i służącą do wyjaśnienia jedności Chrystusa w dwóch naturach.

Podobne prace

Do góry