Ocena brak

POCHODNE FENOTIAZYNY

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Jest to duża grupa związków, zaliczanych do leków neuroleptycznych. Leki te działają również antychoiinergicznie, spazmolitycz-nie oraz zwiększają działanie środków narkotycznych. Pod względem chemicznym poi dzielić je można na 3 podgrupy: 1) proma-zyny, np.: chloropromazyna (Fenactil), pro-mazyna, lewomepromazyna; 2) perazyny, np-perazyna, flufenazyna; 3) pirydyny, np.: tio-rydazyna.

Leki te dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego, a ich działanie utrzymuje się dość długo. Chorzy dobrze znoszą nawet dość duże dawki terapeutyczne, a u chorych, u których leczenie pochodnymi fenotiazynowy-mi trwa długo, z czasem zwiększa się tolerancja na nie. Dawki toksyczne pochodnych fenotiazyny wahają się w bardzo szerokich granicach w zależności od grupy chemicznej. Objawy zatruć są podobne, w związku z tym można je omówić wspólnie.

Objawy kliniczne. Po zażyciu dużej dawki pochodnych fenotiazyny występują zawroty głowy, zaburzenia równowagi i koordynacji, senność, następnie stan zamroczenia i śpiączka. Dość charakterystyczne jest znaczne zwężenie źrenic oraz «uchość błony śluzowej ja-* my ustnej, W głębokich śpiączkach pojawia się obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, jak również wzmożenie odruchów ścięgnowych i okostnowych. W ciężkich zatruciach może  wystąpić hipotermia oraz okresowo pojawiające się napady drgawek i objawy pseudo-parkinsonowskie.

Uszkodzenia narządów miąższowych, wątroby i nerek w ostrych zatruciach występują wyłącznie sporadycznie, natomiast są dość charakterystyczne dla zatruć przewlekłych.

Leczenie. Należy wykonać płukanie żołądka, a dalej stosuje się postępowanie objawowe w myśl zasad intensywnej terapii zachowawczej. Klasyczne metody przyśpieszenia eliminacji trucizny, takie jak intensywna diureza i hemodializa, są mało skuteczne. W bardSo ciężkich zatruciach są wskazania do zastosowania hemoperfuzji przez kolumny absorpcyjne.

 

Podobne prace

Do góry