Ocena brak

Płoć adriatycka

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: silnie wygrzbiecone, stosunkowo słabo wydłużone ciało o wyglądzie zbliżonym do naszej płoci; płetwy grzbietowa i odbytowa wysokie i wąskie. Duże łuski koliste (cykloidal-ne), 38-45 wzdłuż linii bocznej, która opada łukiem do dolnej 1/3 wysokości ciała. Płetwy piersiowe z 17-18, grzbietowa z 12-14, odbytowa z 11-14 promieniami. Silne zęby gardłowe jednoszeregowe 5-5.  

Ubarwienie: grzbiet ciemny, zielonkawo lub brązowawo połyskujący, boki jaśniejsze, srebrzyste z wąską szarą smugą wzdłuż linii bocznej, brzuch białawy lub żółtawy. Płetwy grzbietowa i ogonowa ciemne, płetwy piersiowe, brzuszne i odbytowa czerwonawe.

Długość: 15-20, do 25 cm.

Występowanie: Włochy (od dorzeczy Padu, Adygi i Togliamento po Kalabrię), Dalmacja i zach. Grecja (aż po rzekę Aspropotamos). Środowisko: jeziora i rzeki. Tryb życia: jak naszej rodzimej płoci.

Rozród: tarło w kwietniu i maju. Ikra jest składana na płyciznach przybrzeżnych i pozostaje przyklejona do roślin do chwili wylęgu larw.

Pokarm: skąposzczety, drobne skorupiaki, larwy owadów i owady spadające na wodę oraz rośliny wodne.

Uwagi: odrębne podgatunki p. adriatyckiej opisano ze śródgórskich jezior na pograniczu Macedonii, Grecji i Albanii - Prespy (r. prespensis) i Jeziora Ochrydzkiego (R. r. oh-ridanus). Blisko spokrewnionymi gatunkami są p. peloponeska* (R. spartiaticus), żyjąca na Peloponezie, którą Grecy nazywają »menida« i p. hiszpańska* (arcasii] z Półwyspu Iberyjskiego, po hiszpańsku »escalo«.

Podobne prace

Do góry