Ocena brak

PŁAŻEK FELIKS

Autor /wiola_87 Dodano /15.03.2012

PŁAŻEK FELIKS, ur. 30 V 1882 w Złoczowie, zm. 11 IX 1950 w Krakowie, dramatopisarz, poeta. Studiował prawo w Wiedniu, przebywał we Lwowie, od 1920 w Krakowie. W okresie międzywojennym pracował w prokuraturze generalnej. Publikował w „Czasie", „Przeglądzie Pol.", „Przeglądzie . Współcz.", Gazecie Literackiej". Autor tragedii, tworzonych pod wpływem Wyspiańskiego, opartych na gł. motywach antycznych; Elektra (1904), Święta wiosna (1904), Eirene (1907), Trzy struny (1914, tu m. in. adaptacja Legendy o królowej Alkestis Eurypidesa w nowatorskim przekładzie H. von Hofmannsthala, Powrót (1919), Ardea (1925), Napięty łuk (1931); Ifigenia (1937, wyst. w gimn. Nowodworskiego, adaptacja radiowa). W tragedii Pogrom (1906) podjął legendarny wątek Popiela, w dramacie Zburzenie Trebizondy. Bajka (1936) zaczerpnął temat z dziejów Bizancjum, w „balladzie" Topór (1938) sięgnął do czasów piastowskich.

T. SINKO Hellada i Roma w Polsce, Lw. 1933; S. PIGOŃ F.P., „Tyg. Powsz." 1950 nr 41.

Podobne prace

Do góry