Ocena brak

Płaty płuc

Autor /bianka Dodano /11.01.2012

Płaty (lobi). Głębokie szczeliny (fissurae)  dzieła płuca na płaty (lobi); są to szczeliny m i ę d z y p ł a t o w e (fissurae interlobares). Płuco lewe ma jedną taką szczelinę zwaną skośną (fissura obliqua)\ kieruje się ona skośnie z góry oraz od tyłu ku dołowi i do przodu dzieląc płuco na dwa płaty, górny i dolny. Płuco prawe oprócz szczeliny skośnej ma drugą szczelinę poziomą ffissura horizontalis); obie dzielą płuco prawe na trzy płaty: «rórnv, środkowy i dolny. Po stronie lewej oba płaty są mniej więcej tej samej wielkości; po stronie prawej płat dolny jest największy, zaś środkowy najmniejszy, stanowi on jak gdyby oddzieloną część płata górnego. Powierzchnia płata wysłana jest opłucną płucną, która wnika do szczelin, wskutek czego na przylegających do siebie powierzchniach płatów wewnątrz szczelin — t/w. powierzchniach międzypłatowych (facies interlobares)części płuc. są przesuwalnc w stosunku do siebie. Szczeliny międzypłatowe nie zawsze jednak całkowicie oddzielają płaty, nieraz łączą się one częściowo już na powierzchni płuca, nieraz dopiero w głębi szczeliny, przeważnie jednak szczeliny wnikają przynajmniej w niektórych miejscach aż do wnęki; w miejscach tych opłucna sięga prawie do wielkich naczyń i oskrzeli wnęki płuca. Każdy płat ma swoje własne rozgałęzienie oskrzelowe, nawet wtedy kiedy wcięcie nie wytwarza się lub jest słabo rozwinięte, lub też wtórnie ulega zlepieniu w wyniku spraw zapalnych. Ostre zapalenie płuc rozwija się w granicach płatów, skąd też nosi nazwę pneumonii płatowej.

Po usunięciu opłucnej płucnej na powierzchni płuca widoczne wcięcia wypełnione wiotką tkanką łączną, tzw. tkanką śródmiąższową; dzieli ona miąższ płucny płatów na mniejsze jednostki, tzw. segmenty oskrzelowo-płucne, a te z kolei na jeszcze mniejsze (podsegmenty) i wreszcie na zraziki płucne dzielące się na grona. Nagromadzenie tkanki łącznej w tych wcięciach tworzy przegrody m iedzyzrazi kowe (sep ta interlobularia). Podobnie jak szczeliny międzypłatowe, również przegrody powyższe wcinają się mniej lub więcej głęboko, tak że u ich podstawy tkanka płucna sąsiednich zrazików czy też większych jednostek przeważnie bezpośrednio łączy się z sobą. W obrębie przegród międzyzrazikowych biegną żyły płucne.

Tkanka łączna występuje również w głębi szczelin międzypłatowych pod opłucną, jak również przedłuża się w luźną tkankę podopłucnową na powierzchni płuca.

Podobne prace

Do góry