Ocena brak

Pietruszka zwyczajna

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Roślina dwuletnia o korzeniu stożkowatym, białym, tworząca w pierwszym roku różyczkę liści 2-3-krotnie pierzastych. W drugim roku wyrasta rozgałęziona łodyga z liśćmi naprzemianległymi, zakończona baldachem złożonym. Kwiaty są zielonożółte. Owocem jest podwójna rozłupnia. Cała roślina pachnie aromatycznie. Pietruszka pochodzi z rejonów śródziemnomorskich. Pietruszkę liściową uprawia się dla jej liści, korzeniową - dla korzenia.

Medycyna używa owoców i korzeni (Fructus, Radix Petroselini). Korzenie czyści się dokładnie, kraje wzdłuż i suszy w temperaturze nie przekraczającej 40°C. Baldachy ścina się wówczas, gdy mniej więcej połowa owoców jest dojrzała; zawija się je w płótno i młóci. Z substancji czynnych wymienimy przede wszystkim olejek eteryczny (do 7% w owocach) oraz glikozyd apiinę. Korzeń zawiera około 5% olejku eterycznego. Działa on drażniąco na nerki, wskutek czego jest moczopędny. Pietruszka wchodzi w skład mieszanek moczopędnych. W małej dawce zwiększa apetyt i poprawia trawienie. Pije się 2-3 razy dziennie po 1/4-1/3 szklanki odwaru przygotowanego z 1 łyżki korzeni na 1˝ szklanki wody. Wyższe dawki powodują przekrwienie błon śluzowych układu trawiennego i skurcze macicy. Zalecana jest zatem ostrożność podczas ciąży. W bardzo dużych dawkach preparaty zawierające korzenie lub owoce pietruszki są trujące.

Sok ze świeżego korzenia goi rany i działa przeciwzapalnie (ukłucia przez owady).

Okres kwitnienia:

VI-VII

Zbiór korzeni:

X-XI i III

Zbiór ziela:

VI-XI

Zbiór owoców:

VIII-IX

Podobne prace

Do góry