Ocena brak

„Pieśń nad pieśniami”

Autor /Samantha Dodano /06.04.2011

 

Pieśń nad pieśniami” to szereg poematów opiewających miłość oblubienicy (pasterki) i oblubieńca (króla pasterzy), którzy to tracą się to odnajdują. Forma utworu to dialog a czasem monolog oblubieńca i oblubienicy, do których przyłącza się chór, bohaterowie wygłaszają hymny pochwalne o urodzie ukochanej, ukochanego opowiadają o swych uczuciach i miłosnych perypetiach.

Oblubienica – młoda dziewczyn (pasterka), która dopiero rozpoczyna dorosłe życie, zakochana w doskonałym oblubieńcu niezwykle piękna, czysta (duchowo)

Oblubieniec – król pasterzy, piękny i dojrzały mężczyzna kochany przez wiele kobiet, jest bohaterem już ukształtowanych, nie ewoluuje

Autor tekstu nie charakteryzuje psychiki bohaterów, skupia się na ich wyglądzie, oboje opisują się nawzajem a opisy piękna kobiecego i męskiego ciała spełniają nie tylko funkcję estetyczną: wychwalając urodę ukochanego - ukochanej jednocześnie obnażają swe uczucia. Miłość oblubieńca i oblubienicy: - miłość ta ma charakter zmysłowy: kochankowie nie ukrywają fascynacji erotycznej

- oblubienica wielokrotnie deklaruje swe uczucia jest to uczucie odwzajemnione. Oblubieniec jest o wiele bardziej powściągliwy w swych uczuciach siłę jego miłości widać jednak, kiedy targuje się z braćmi oblubienicy o ukochaną (oddaje im swą winnicę)

Podobne prace

Do góry