Ocena brak

Pierwsze komputery osobiste

Autor /janek Dodano /31.01.2012

Dziś większość komputerów osobistych należy do jednej z dwóch wielkich rodzin: PC (pierwotnie IBM PC: PC od angielskiego Personal Computer - komputer osobisty) oraz Apple Macintosh, czyli Mac. Jednak przed ostatecznym ustaleniem się tych standardów na rynku były obecne najróżniejsze inne konstrukcje.
Używanie komputera w domu i biurze stało się popularne w pierwszej połowie lat osiemdziesią­tych. Wraz z wzrostem szybkości procesorów i co najważniejsze spadkiem ich ceny, firmy jak Com­modore, Amstrad oraz pionierski Sinclair sprze­dawały swe produkty jako komputery domowe.
Jednym z bardziej popularnych komputerów tamtych czasów był Commodore 8032, wyposażo­ny w 32 kB pamięci RAM (kB - kilobajt w przybli­żeniu odpowiada 1000 8-bitowych słów). Programy pisane na taką maszynę musiały być siłą rzeczy stosunkowo nieskomplikowane, gdyż 32 kB to mało, a należało jeszcze pamiętać o konieczności zmieszczenia gdzieś danych potrzebnych do wyko­nywania obliczeń. W rzeczywistości programy mogły zajmować tylko 16 kB, co powodowało, że użytkownicy tej maszyny dobrze zaznajomili się z komunikatem „out of memory" (brak pamięci).
Dla wymiany i obróbki informacji opracowany został system kodowania ASCII, który umożliwia zapisanie każdej litery (ale tylko w alfabecie angiel­skim!), cyfry itd., jako jedno 8-bitowe słowo (1 bajt), czyli liczbę z przedziału 0-255, oczywi­ście w systemie dwójkowym. Jeśli na komputerze typu Commodore 8032 uruchomiliśmy program do obróbki tekstu, to po napisaniu paru stron doku­ment musiał być zapisywany do pamięci stałej, a resztę pracy trzeba było kontynuować w innym dokumencie. Programy ówczesne potrafiły w odpo­wiednich miejscach zamykać i tworzyć pliki, jed­nak system ciągłego odwoływania się do powolnej pamięci magnetycznej prowadził do tego, że praca posuwała się w ślimaczym (według dzisiej­szej miary) tempie.

Podobne prace

Do góry