Ocena brak

Pierwotny brak miesiączki

Autor /karanga Dodano /22.11.2013

Określenie. O pierwotnym braku miesiączki mówimy wówczas, gdy u kobiety, która przekroczyła 18 rok życia, nie wystąpiła jeszcze miesiączka. Jeśli miesiączkowanie pojawia się między 16 a 18 rokiem życia, mówimy o opóźnionym dojrzewaniu (pubertas tarda).

Przyczyny:

1)    wady rozwojowe narządu rodnego (brak jajników, macicy, pochwy);

2)    usunięcie narządu rodnego operacyjne (najczęściej w związku z nowotworem złośliwym) lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami Roentgena (kastracja rentgenowska);

3)    chorobowe zniszczenie jajników przez przebyte w dzieciństwie ostre choroby zakaźne (np. nagminne zapalenie ślinianek przyusznych) lub proces gruźliczy;

4)    zaburzenia rozwojowe gonad (dysgenesis gonadorum), np. zespół Turnera;

5)    niedomoga przysadki mózgowej (karłowatość przysadkowa, infantylizm przysadkowy, eunochoidyzm przysadkowy);

6)    zaburzenia pochodzenia podwzgórzowe-go (zespół tłuszczoWo-płciowy);

7)    niedoczynność tarczycy (obrzęk śluzowaty.

Leczenie. Dokładnym badaniem należy u-stalić przyczynę, jeśli to jest możliwe, a potem zastosować odpowiednie leczenie.

W przypadku zarośnięcia błony dziewiczej zwykle nacięcie przywraca stan prawidłowy. Brak pochwy leczymy operacyjnie, sztucznym wytworzeniem pochwy. Wrodzony brak jajników lub jajniki szczątkowe (stwierdza się drogą próbnego otwarcia jamy brzusznej) połączone są zwykle z brakiem rozwoju cech drugo- i trzeciorzędnych. W leczeniu substytucyjnym podajemy estrogeny w dużych dawkach i progesteron w kilku seriach. Na jedną serię składa się: stylbestrol (przez 21 dni (pierwszy tydzień — 1 mg dziennie, drugi dzień — 2 mg dziennie, trzeci tydzień — 3 mg dziennie), potem przez 3 dni 20 mg progesteronu dziennie domięśniowo. Taką kurację powtarzamy po 7—10 dniach. Niektórzy stosują leczenie hormonalne za pomocą wszczepień podskórnych tabletek z estrogenami.

Podobne leczenie .substytucyjne można stosować po kastracji chirurgicznej lub popromiennej.

Rozpoznanie gruźlicy narządu rodnego wymaga często próbnego wyłyżeczkowania jamy macicy, a nawet próbnego—otwarcia jamy brzusznej. Chora powinnajprzejść leczenie swoiste, a dopiero potem można zastosować leczenie hormonalne.

W przypadku stwierdzenia zaburzeń rozwoju gonad lub innych zaburzeń wielogru-czołowych chora musi być poddana klinicznemu leczeniu specjalistycznemu.


 

Podobne prace

Do góry