Ocena brak

PIĘĆ WSKAŹNIKÓW ZAKRESU INSTYTUCJONALIZACJI PARTII

Autor /Ziemowit Dodano /18.07.2011

Instytucjonalizacja może być interpretowana jako stan lub własność. Identyfikuje się wówczas istnienie stałych wzorów działania charakteryzujących tych uczestników życia politycznego, którzy się ze zinstytucjonalizowaną partią identyfikują. Instytucjonalizacja stanowi konglomerat elementów subiektywnych (świadomościowych) i obiektywnych (np. czas istnienia partii). Panebianco proponuje 5 wskaźników pomiaru obiektywnych, czyli formalnych organizacyjnych atrybutów partii:

- stopień rozwoju centralnej organizacji parlamentarnej. Istnienie tak silnego ośrodka oznacza rozwój scentralizowanego aparatu administracyjnego zdolnego koordynować funkcjonowanie całej organizacji;

- stopień homogeniczności terytorialnych struktur organizacyjnych. Jt on wysoki, gdy z przyczyn statutowych porządek poszczególnych lokalnych struktur partii buduje się, stosując te same zasady. Centrala partii wysoko zinstytucjonalizowanej przypomina sztab a oddziały komórki liniowe. Partie słabo zinstytucjonalizowane przypominają firmy matki, wokół których funkcjonują organizacje afiliowane, korzystające głownie z ich szyldu. One budują swój wewnętrzny porządek w mniej lub bardziej dowolny sposób;

- źródła finansowania partii. Partie zinstytucjonalizowane zaopatrują się w zasoby finansowe w różny sposób. Zróżnicowanie to uniezależnia je od organizacje sponsorujących. Istotne jt też to, w jakim zakresie partia jt finansowana ze środków publicznych, ponieważ sposób wydatkowania środków ze źródeł budżetowych może być lepiej kontrolowany i poddawany ocenie publicznej;

- powiązania partii z organizacjami niepartyjnymi. Partie zinstytucjonalizowane cieszą się pozycją rozgrywającego w tzw. parakoalicjach. Podporządkowują sobie organizacje grup interesu, np. związki zawodowe czy organizacje pracodawców;

- poziom adekwatności pomiędzy regulacjami statutowymi projektującymi wewnętrzną strukturę partii a faktycznym układem wpływów. Ten wskaźnik mówi czy partia ma model zamknięty czy otwarty. Partie zamknięte są bardziej zinstytucjonalizowane, przez co trudniej przebić się tam liderom grup interesu, zaś w partiach otwartych łatwiej liderzy grup interesu mogą realizować swe strategie.

Podobne prace

Do góry