Ocena brak

Piaskarka hiszpańska

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina jaszczurkowate (Lacertidae)

Wygląd: nieduża jaszczurka o małej głowie, lekko spłaszczonym ciele i wyraźnie kilowatych, stosunkowo dużych łuskach. Ubarwienie nie jest jednolite - często szare, szarobrązowe lub żółtawe z jasnym wzorem z ułożonych w rzędy plam i czarnymi plamami poprzecznymi. Nierzadko spotyka się osobniki ubarwione szaro lub szarobrązowo o niemal niewidocznym rysunku. Strona brzuszna biaława, bladozielonkawa, ale również czerwonawa. Piaskarka hiszpańska ma wyraźnie krótszy ogon od p. algierskiej. Całkowita długość ciała 140-150 mm.  

Występowanie: Półwysep Iberyjski i południowa Francja.

Środowisko: piaszczyste, nasłonecznione obszary pokryte nisko rosnącą roślinnością, zbiorowiska o charakterze parkowym, miedze i skarpy. Chętnie zasiedla nadmorskie wydmy. W pd. Francji występuje do wysokości 850 m n.p.m., w Hiszpanii do 1500 m n.p.m.

Tryb życia: w odpowiednich środowiskach piaskarkę hiszpańską spotyka się często w dużych zagęszczeniach. Porusza się bardzo zwinnie, wykorzystując przy tym każdą dogodną osłonę i często spostrzec ją można dopiero wtedy, gdy biegnie błyskawicznie po otwartej przestrzeni. Również piaskarka hiszpańska, podobnie jak p. algierska, wydaje dźwięki które można usłyszeć, gdy jaszczurka jest roz złoszczona. W upalne lato zapada w sen letni a także, chociaż nie wszędzie, w sen zimowy Prześladowane jaszczurki szybko uciekają mogą się również zagrzebać w sypkim piasku

Rozród: samica składa liczące i-A jaja złoże do wygrzebanego przez siebie zagłębienia w ziemi.

Pokarm: mniejsze chrząszcze, a także szarańczaki, pająki i mrówki.

Uwagi: u piaskarki hiszpańskiej brak cech dymorfizmu płciowego.

Podobne prace

Do góry