Ocena brak

Pętla dwunastnicy

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Pętla dwunastnicy, wypukłością skierowana do przodu i ruchomo zawieszona na swej krezce grzbietowej, stopniowo traci to położenie. Pętla dwunastnicy pierwotnie ustawiona w płaszczyźnie pośrodkowej: 1) obraca się na prawo i następnie 2) poprzednio na prawo skierowana powierzchnia dwunastnicy i jej krezki grzbietowej przylega do otrzewnej ściennej tylnej ściany brzucha i zlepia się z nią. Dwunastnica więc traci swą krezkę grzbietową i — położona pierwotnie wewnątrzotrzewnowa — wtórnie uzyskuje położenie zaotrzewnowe (ryc. 135), będąc tylko od przodu pokryta otrzewną; zostaje wiec ona przytwierdzona do tylnej ściany brzucha i traci swą poprzednią ruchomość. Tylko część początkowa dwunastnicy (pars superior duodem) łącząca się z żołądkiem zachowuje swą ruchomość zawieszona nadal na swej krezce brzusznej (lig. hepatoduodenale) i grzbietowej, która w tym odcinku nie zanika, lecz łączy się ku górze z krezką grzbietową żołądka. W związku z powyższymi zmianami dotychczas ciągła, wspólna krezka grzbietówka (mesenterium commune) zostaje przerwana i podzielona na część górną i dolną. Powyższe przemieszczenie dwunastnicy jest przypuszczalnie bodźcem do ruchów pętli pępkowej (p. dalej). Jeżeli bowiem przytwierdzenie dwunastnicy do tylnej ściany brzucha nie następuje, wtedy zachowuje się również ciągłość krezki pozostałych odcinków jelita.

Podobne prace

Do góry