Ocena brak

Personalizm chrześcijański

Autor /merlin Dodano /20.04.2011

Jest kierunkiem akcentującym problem osoby. Główni przedstawiciele:

  • M. Scheler,

  • J. Maritain,

Kierunki daleko odchodzące od personalizmu:

Indywidualizm – akcentuje sytuację niezależności bytu ludzkiego, ujmuje człowieka głównie od strony jego wolności, korzyści własnej, interesu, skuteczności w życiu społecznym, jawi się jako liberalny.

Socjocentryzmspołeczeństwo zajmuje pierwsze miejsce, klasa i wartość osoby jest drugorzędna.

Funkcjonalizmczłowiek jest sumą funkcji, jego wartość zależy od tego, jaką pełni funkcję, jakie ma tytuły, godności.

Instrumentalizm – w ramach filozofii utylitarystycznej, od strony użyteczności.

Zajmuje się:

  • wartość i godność człowieka tkwią w nim samym,

  • człowieka nie można traktować jako przedmiot, narzędzie, środek, on sam stanowi podmiot i cel,

  • osoba ludzka jest zdolna do samoposiadania i samostanowienia,

  • jest jedyna i niepowtarzalna w życiu wewnętrznym, w realizowanych wartościach, podejmowanych wyborach.

Człowiek jest sumą kilku płaszczyzn, które są niesprowadzalne do siebie.

OSOBA = ROZUM + WOLA + UCZUCIA

rozumność ludzka – konstytuuje osobę

wolność – wybieranie tego, co jest mi dostępne

uczucia – przekładają się na zdolność do miłości

Płaszczyzny wskazują na wielopostaciowość trzech rzeczy:

  • płaszczyzna strukturalno-metafizyczna – człowiek jest jednostką złożoną z płaszczyzny ducha i materii, jako osoba spełnia się w czynie, który wyraża i objawia osobę, czego podstawą jest wolność

  • płaszczyzna społeczno-aksjologiczna – człowiek jako osoba jest osobą społeczną, ale to nie znaczy, że bez społeczności by nie istniał. Osoba nie jest egzemplarzem masy, a społeczną sumą jednostek

  • płaszczyzna transcendentalno-teologiczna – człowiek jest skierowany na innych, ku drugiemu człowiekowi i Absolutowi, pełny i prawdziwy humanizm bez Boga nie jest możliwy

Podobne prace

Do góry