Ocena brak

Perkoz rogaty

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Trochę większy od zausznika - długość ciała ok. 33 cm. W szacie godowej łatwo go rozpoznać po rdzawej szyi, czarnych bokobrodach i rdzawoczerwonych czubach z piór. Zimą niepozornie szaro-biały. Od zausznika można go wtedy odróżnić po kształcie i kolorze dzioba, który jest prosty, silny, czarniawo-szary z żółtoczerwonym końcem. Głos od trałującego do gdaczącego. Poza okresem toków niemy.

Środowisko: Latem przebywają na zarośniętych jeziorach słodkowodnych w strefie północnych lasów iglastych, także na Islandii i w Ameryce Północnej. Czasami w okresie lęgowym można je spotkać na wolno płynących rzekach, rzadko na otwartej wodzie, raczej wśród roślinności przybrzeżnej. Tereny zimowania są oddalone o 1000 km na południe od lęgowisk i znajdują się w środkowej i zachodniej Europie; tylko w Anglii o łagodnych zimach letnie i zimowe tereny stykają się ze sobą. Zimę spędzają zwykle na rzekach i brzegach morskich, nierzadko w basenach portowych. Pojedyncze ptaki zimują na niemieckich i szwajcarskich jeziorach na przedgórzu Alp. Wędrówka wiosenna przypada na kwiecień i maj. Na terenach lęgowych ptaki pozostają do października. Wędrówka jesienna ma charakter ucieczki przed zimą. Perkoz rogaty jest ptakiem rzadkim. Najczęściej występuje jeszcze na pojedynczych, odosobnionych stanowiskach na Syberii. W Polsce gnieździ się bardzo rzadko i jedynie na Pojezierzu Augustowskim.  

Lęgi: Małe stawy i sadzawki bywają zajmowane zwykle przez jedną parę, na jeziorach w dogodnych zatokach zdarzają się małe kolonie lęgowe. W maju i czerwcu słychać często „śpiewy" tokowe. Raki stają na naniesionym materiale gniazdowym i przyjmują różne efektowne pozy. Lęgi mogą rozpocząć się już w maju albo dopiero w lipcu, głównie jednak w czerwcu. Gniazdo typowe dla perkozow: sto-sik ułożony z roślin wodnych.

Budują gniazdo i wysiadują jaja oboje rodzice, zmieniając się mniej więcej co 5 godzin. W zniesieniu 3-6 jaj, zwykle jednak 4-5; są one początkowo białe, często o lekkim, zielonkawym odcieniu, szybko jednak przybierają barwę brudnobrązową od przegniłych szczątków roślin, z których zbudowane jest gniazdo. Wysiadywanie trwa 22-25 dni. Opuszczając gniazdo rodzice przykrywają jaja wodorostami, jak robią to inne perkozy. Młode w pierwszych dniach chętnie przebywają w gnieździe, ale w razie najmniejszego zagrożenia izucają się do wody i szybko odpływają. Większość piskląt wykluwa się pod koniec czerwca, w sierpniu młode stają się samodzielne i opuszczają rodziców. Pierzą się wtedy i odlatują w szacie młodocianej. W niej też pokazują się na brzegach Morza Bałtyckiego i Północnego.

Raki dorosłe widziane w Europie Środkowej w tym czasie mają już niepozorną szatę spoczynkową. W marcu lub w kwietniu, czasami jeszcze w miejscu zimowania, przechodzą częściowe pierzenie, w czasie którego wyrastają im ozdobne pióra. Pod koniec okresu lęgowego, w sierpniu, następuje całkowite pierzenie. Najpierw wypadają ozdobne pióra na głowie, niemal jednocześnie lotki, tak że ptak jest przez jakiś czas niezdolny do lotu. Do października pióra odrastają i perkozy mogą się szykować do zimowej wędrówki. Wędrują nocą, zwykle pojedynczo, rzadko parami lub w małych grupach.

Pożywienie: Owady wodne, drobne skorupiaki, małe rybki, do tego rośliny wodne i ich nasiona w takiej ilości, że można mówić raczej o mieszanym pokarmie, aniżeli o dodatku roślinnym. Pływające po i w wodzie pożywienie jest zbierane w czasie pływania lub z głębi wody w czasie nurkowania. Jak wszystkie perkozy, perkoz rogaty chętnie zjada pióra, a w czasie pierzenia się pozostawia tylko duże lotki.

Inne informacje: Wszystkie perkozy w ciągu dnia całymi godzinami namaszczają pióra tłuszczem z gruczołów kuprowych. Jest on rozprowadzany po piórach dziobem, a rozcierany na upierzeniu szyją, którą ptaki wyginają w przedziwny sposób.

Podobne prace

Do góry