Ocena brak

Perkoz rdzawoszyi

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Mniejszy od perkoza dwuczubego. Długość ciała samca ok. 45 cm, samicy - o ok. 2 cm mniejsza. Ciężar ponad 0,5 kg. Drugi co do wielkości perkoz Eurazji. W szacie godowej łatwo go rozpoznać po kasztanowoczerwonej szyi, szaro-białych policzkach i czarnym wierzchu głowy z dwoma małymi czubkami z piór z boku. W szacie spoczynkowej jego charakterystyczną cechą jest przede wszystkim krótki, masywny dziób z żółtą nasadą i czarniawym końcem. Raki pierzą się w szatę godową w lutym i w marcu, często jeszcze na terenach zimowisk. Ich kwaczący głos słychać w okresie toków w dzień i w nocy. Perkoz rdzawoszyi jest nieufny i płochliwy, często chowa się w szuwarach.

Środowisko: Latem na mocno zarośniętych stawach i jeziorach. W Europie Środkowej występuje rzadko, częściej na wschodzie, przede wszystkim w dorzeczu Wołgi. Zimą przebywa na jeziorach nizinnych, w lagunach i zatokach morskich. Ptak wędrowny; od października do marca zimuje w Europie Zachodniej i Południowej. Nieliczne perkozy rdzawoszyje zimują także na ogrzanych przez ciepły prąd morski Golf-sztrom wodach Skandynawii.

Lęgi: Toki w kwietniu i maju; tańce są równie widowiskowe jak u perkozow dwuczubych. Raki pływają parami, opryskują się wodą, ustawiają się wyprostowane na wprost siebie i stroszą pióra na głowie. Co roku wracają na to samo małe terytorium lęgowe, prawdopodobnie dobierają się w pary na całe życie. Czasami gniazduje więcej par w niedalekim sąsiedztwie tworząc luźną kolonię. Pływające gniazdo najczęściej ukryte w szuwarach, czasami jednak w zupełnie widocznym miejscu, między pływającymi liśćmi grążeli czy grzybieni, najchętniej w pobliżu kolonii mew śmieszek.

Gniazdo leży w 9/10 pod wodą, a jego krawędzie kilkucentymetrowej wysokości wystające ponad lustro wody są także całkowicie nią przesiąknięte. Przed opuszczeniem gniazda rodzice zawsze przykrywają jaja przegniłymi wodorostami. Początkowo zie-lonkawobiały kolor jaj zmienia się na brudno-brązowy. Gniazdo jest stale naprawiane, aby mogło utrzymać się na wodzie. W okresie toków często można usłyszeć kwaczące lub rżące głosy perkozow rdzawoszyich. Samica składa jaja pod koniec maja; w zniesieniu 3-6 jaj, zwykle jednak 4-5; wysiadywanie trwa ok. 23 dni. Wysiadują oboje rodzice, jednak przede wszystkim samica. Zniesienia uzupełniające po stracie pierwszego (czasami aż do lipca).

Młode z wczesnych lęgów wykluwają się pod koniec czerwca. Mają typowe dla piskląt perkozow prążkowane upierzenie, jedynie czoło jest jednobarwne. Niedługo po wykluciu wspinają się na grzbiety rodziców i w taki sposób „wożone" są po wodzie. Po 10 dniach rodzice strząsają je z siebie i pisklęta muszą pływać same. W wieku 8-10 tygodni młode usamodzielniają się. W tym też czasie wyrasta im pierwsza zimowa szata, krórą zmienią na godową następnej wiosny. Wędrują pojedynczo, rzadziej w małych grupach.

Pożywienie: Małe rybki i żaby, kijanki, robaki, ślimaki, owady wodne. Prócz tego pokarm roślinny - pędy roślin i nasiona trzcin. Pożywienie jest częściowo zbierane z powierzchni wody, a częściowo zdobywane pod wodą w czasie nurkowania. Perkozy mogą przepłynąć pod wodą do 50 m. Jeśli czują się zagrożone, uciekają w szuwary i tam zanurzają się pod wodę, tak że wystają im tylko dzioby i oczy.  

Inne informacje: W Europie Środkowej perkoz rdzawoszyi występuje przede wszystkim jako ptak przelotny. Pierwsze ptaki pokazują się w sierpniu, częściowo jeszcze w szacie godowej, a częściowo w niepozornej spoczynkowej. Pod koniec września, po zakończeniu pierzenia wszystkie są już w szacie spoczynkowej. We wrześniu przelot osiąga swój punkt szczytowy, ale pojedyncze ptaki docierają jeszcze w styczniu na duże jeziora na przedgórzu Alp, gdzie próbują zimować. Trzymają się zwykle daleko od brzegu. W Polsce jest ptakiem lęgowym; gnieździ się bardzo nielicznie w całym kraju.

Podobne prace

Do góry