Ocena brak

PERFEKCJONIZM (perfekcjoryzm)

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

PERFEKCJONIZM (perfekcjoryzm) <łc. perfectio = doskonałość) ang. perfedionism; fr. perfectionnisme; nm. Perfektionismus, Perfektiobilismus, Volkommenheits theorie

  1. et. Odmiana—> eudajmonizmu utożsa­miająca —> szczęście z -^ doskonałością (2) moralną, zwłaszcza indywidualną. Perfekcjonizm postuluje realizację wzoru „czło­wieka doskonałego" moralnie poprzez rozwijanie cnót osobistych i zwalczanie wad; często wiąże się on z —> rygory­zmem, np. u I. Kanta. U podstaw perfekcjonizmu leży założenie, że człowiek jest z natury dobry i jako taki zdolny jest do nabywania doskonałości, będącej celem zarówno poszczególnych ludzi, jak i całej ludzkości. Tendencje perfekcjonistyczne reprezentowali m. in.: Arystoteles, stoi­cy, G. W. Leibniz, A. A. Shaftesbury, A. N. Condorcet, E. Renan, A. R. J. Turgot, Ch. Wolff.

  2. pot. Dążenie do doskonałości pod ja­kimś względem; niekiedy używa się tego określenia z zabarwieniem pejoratywnym.

Podobne prace

Do góry