Ocena brak

Percy Bysshe Shelley

Autor /kacper007 Dodano /12.04.2012

Shelley (1792-1822)

Syn bogatego arystokraty z hrabstwa Sussex, Percy Bysshe Shelley pobierał nauki w Eton, a następnie w Oksfordzie. Otwarcie przeciwstawiał się zwyczajom panującym na uniwersytecie, a jego radykalne poglądy polityczne i religijne wkrótce stały się powszechnie znane. W 1811 roku opublikował rozprawę O potrzebie ateizmu, w której wskazywał na to, że nie istnieją żadne dowody na istnienie Boga.

Za tę rozprawę Shelley został relegowany z uniwersytetu. Jego ojciec wpadł w furię i wyrzekł się syna, mając nadzieję na to, że pozbawienie go przywilejów, przemówi mu do rozsądku. Mylił się. Shelley, spadkobierca ogromnej fortuny, zrezygnował z bogactwa w imię wolności myśli, słowa i czynów.

Mieszkając samotnie w Londynie, 19-letni Shelley poznał 16-letnią Harriet Westbrook, w której natychmiast się zakochał. Postanowili razem uciec i wziąć ślub, co też zrobili w 1811 r. Jednak ich związek nie należał do najszczęśliwszych. Po powrocie do Londynu Shelley poznał Mary Wollstonecraft Godwin, inteligentną 17-latkę, która była córką anarchizującego myśliciela Williama Godwina i jednej z pierwszych feministek, Mary Wollstonecraft. Zdając sobie sprawę z tego, że jego małżeństwo jest bliskie końca, Shelley wyruszył z Mary do Szwajcarii, próbując jednak namówić Harriet, by udała się tam razem z nimi. Jednak ona odmówiła, a dwa lata później popełniła samobójstwo.

Dopiero po kilku latach tragedia ta w pełni dotarła do świadomości Shelleya. W ciągu tych lat wiódł on chaotyczny żywot, pełen wielu nieudanych związków oraz nie spełnionych obietnic. W oczach kobiet był on z pewnością mężczyzną atrakcyjnym - musiał im podobać się jego idealistyczny stosunek do świata. On natomiast, rzeczywiście będąc skończonym idealistą, traktował swoje romanse zgodnie z „wolnym i nieograniczonym" duchem miłości. Sam kiedyś napisał: „Niestety, życie jest inne niż myślałem". Jego ostatni wiersz, Adonais, napisany w 1821 roku po śmierci Johna Keatsa, zawiera niezwykle sugestywne fragmenty, w których poeta porównuje życie do „wielokolorowej szklanej kopuły, barwiącej białe promienie wieczności, dopóki nie zostanie zdeptana przez śmierć".

Shelley był człowiekiem szarpanym skrajnymi namiętnościami. Na przejawy niesprawiedliwości reagował szczerym gniewem, jednak w wielu sytuacjach jego zachowanie cechowało się niezdecydowaniem. Tak czy owak był on wspaniałym poetą lirycznym, który w swojej poezji potrafił w poruszający sposób oddać uczucie osamotnienia i głębię tragiczności ludzkiego życia.

Shelley zginął w 1822 roku niedaleko Spezzia u wybrzeży Włoch. Razem z przyjacielem wypłynął w czasie sztormu łodzią, a w kilka dni później morze wyrzuciło ich ciała. Miał niespełna 30 lat.

PERCY BYSSHE SHELLEY

1813  

Queen Mab

1816

Alastor

1819

Prometeusz wyzwolony

1820

Oda do zachodniego nieba

Oda do skowronka

1821

Adonais; Triumf życia (me skończony)

Podobne prace

Do góry